"Mutluluk, yetinmektir. Mutluluk, anlamaktır."

İnsan beklentisi kadar mutludur. Formül: Sıfır beklenti, sonsuz mutluluk.

Hayatımızdaki zorluklar hiç bir zaman bitmeyecektir. En iyisi bu gerçeği kabullenip, içinde bulunduğunuz şartlarda mutlu olmaya karar vermektir.

Hayatta mutluluk kısmen kavga vermekten değil kavgadan kaçınmaktan gelir.

Bu hayatta bir mutluluk olsa bile, devam etmesi mümkün değildi.

Demek ki neymiş? Para, mevki, sağlık, güzellik ve yetenek her şey demek değilmiş.

Zenginlikler insanı zengin yapmaz, onu daha da meşgul eder.

Ben çocukken annem bana hep hayatın anahtarının mutluluk olduğunu anlatırdı. Okula gitmeye başladığım zaman, sınavda bana 'Büyüyünce ne olmak istiyorsun?' diye sordular. Ben de onlara 'Mutlu olmak istiyorum' diye cevap verdim. Onlar bana, soruyu anlamadığımı söylediler. Ben de onlara, hayatı anlamadıklarını söyledim.

Mutlu olmak her şeyin yolunda olması demek değildir. Mutlu olmak, görmezden gelme konusunda ustalaşmak demektir.

Mutlu olmak mı istiyorsun? Yapman değil yapmaman gereken o kadar çok şey var ki.

Sakin ve huzur bir hayata ancak erdem yolundan ulaşılabilir.

Mutluluğun tek bir türü vardır, ama mutsuzluk, bin bir şekilde ve büyüklükte gelebilir. Tolstoy'un dediği gibi: Mutluluk masal, mutsuzluk ise öyküdür.

Evet, bir Nirvana var; o, koyunlarını yeşil bir otlağa yaymanda, çocuğunu uyutmanda ve şiirinin son dizesini yazmandadır.

Hayatın tüm büyük zevkleri sessizdir.

Mutluluk yalnızca paraya sahip olmakta değildir; başarmanın sevincinde, yaratıcı çabanın heyecanında yatıyor.

Düşünmek bir tuzaktır, akıl dürter huzuru. Mutlu yaşamak için, aptal olmak gerekli.

Mutluluk bir amaç değildir. Bir yan üründür.

Mutluluğun formülü, gerektiğinde önemsiz şeylerle meşgul olabilmektir.

Mutlu olmaya uğraşmaktan bir vazgeçsek çok iyi vakit geçireceğiz.

Anlam katamadığınız, anlamlandıramadığınız hiçbir şey sizi mutlu etmez.