İnsanlara güvensizim, asıl karanlığım bu benim.

Savaş için en güçlü olduğunuzda, kendinizi güçsüz göstermeli, kuvvetlerinizi harekete geçirirken hareketsizmiş gibi durmalı, düşmana yaklaştığınızda, uzakta olduğunuz izlenimi vermeli, uzakta olduğunuzdaysa düşmanın burnunun dibinde olduğunuza düşmanı inandırmalısınız.

Düzenliliği düzensizlik pelerinin altına saklamak kısaca bir bölme meselesidir. Cesareti ürkeklik gösterisiyle örtmek, ilerisi için enerji biriktirmektir. Gücü zayıflık maskesi altına almaksa savaş taktik manevrasıdır.

Biz insan doğasını ne kadar araştırırsak; şerefsizliğin, hilekârlığın ve aldatıcılığın anlamsızlığını bir kere daha anlarız.

İnsanoğlu çiğ süt emmiştir, vefa nedir bilmez.?

İnsan başkalarını aldatma imtihanını, önce kendinde yapar.

İnsanın kandırdığı en büyük budala kendisidir.

İnsanlar çok değişti; dikkat etmek lazım. Biriyle el sıkıştıktan sonra, beşi de yerinde mi diye parmaklarını saymak zorundasın.

İnsan kötüdür ve ne yapmaya değer bir iş yapar ne de bilmeye değer bir şey bilir.

Çeşitli dinlerin peygamberleri aldatılmamıştır ya da yanıltılmamıştır; onlar etkin bir biçimde kandırmaktadırlar, hilelerle ve el çabukluğu ile dinleyenlerini aldatmışlardır. aynı zamanda garip ve az bilinen doğal olayları takipçilerini kandırmak için kullanmışlardır.

İnsan ümitlerini de mezara götürür.

Hayat ya aldanma, ya aldatma ... işte bu dalavereden ibaret.

Bütün insanlık yalanların, dolanların içinde yuvarlanıp gidiyor.

Ay nice batsa da, meğer insanlar kadar karanlıkta bırakmazmış kimseyi.

Bizi kimse aldatamaz; kendi kendimizi aldatırız.

Geleceğe hiç güvenmiyorum.

İslamizasyon, eninde-sonunda, Türkiye'de insanı bozmak operasyonu'dur. Bozuculukta şimdi magazin ve dizilerle yarışmaktadır.Sınıfidir, bozarak fabrikada sulh peşindedir. İslamizasyon kolay yönetim ve diktatoryal rejim için taban hazırlama işidir. Cahil ve tabi insan ya da yaratık imalatı demek mümkündür ve oradayız.

İnsanın gelişmesi, kendisini sevmenin yerine karşı cinsi koymasıdır.

İnsanın gelişmesi, Tanrı'yı içinden çıkarıp yerine aklı koymasıdır.

Ortaçağ'da insan, doğayı etkileyemediği ve kontrol edemediği için kendine güvenden yoksundu. Bitkisel bir yaratıktı. Tekelsi düzende ise insan, toplumu etkileyemediği ve kontrol edemediği için kendisine güven duyamıyor. İnsanı insan yapan nehrin akışını değiştirmektir; bunun için çaba ve ortak çaba gerekiyor. Ortak çaba başarıya ulaştığı ölçüde insan yükseliyor.