Kuvvetliler tehlike olduğunda, zayıflarsa olacak diye algılar.

Irkçılığı başlatan ötekinin yakınlığı tehlikesidir.

Korkularımız tehlikelerimizden daha fazladır, ve gerçekte olduğundan daha çok hayal gücümüzün içinde acı çekeriz.

Kedi âciz kalınca pençesiyle kaplanın gözünü çıkarır. Yılan da başını taşla ezeceğinden korkarak çobanın ayağını sokar.

Bir insan bilinen bir tehlikeyle yüzleşebilir. Ancak onu bilinmeyen korkutur.

Dünya etrafında seyahat ederken, fakir ülkelerin kendi çocukları kollarında açlıktan ölürken, buğdaylarını batılı ülkelere sattıklarını gördüm. Bunu bir suç olarak gören sadece ben miyim? Bana inanın, yediğimiz her lokma et, gözleri yaşlı, açlıktan ölmekte olan çocuğun suratına atılan bir tokattır. O çocuğun gözlerine bakıp da sessiz mi kalmalıyım? Dünya herkesin ihtiyacını karşılayabilecek kadar besin üretebilir, fakat herkesin açgözlülüğünü karşılayacak kadar değil.

En korkulacak an zafer anıdır.

Kapitalist ülkelerde bolluğun ortasında açlık, varlığın içinde kıtlık, zenginliğin hemen yanında yoksulluk vardır.

Hiçbir şey eyleme geçen cahillik kadar korkunç olamaz.

İnsanoğlu arasındaki ticaretlerin, mesleklerin ve yaşama biçimlerinin çoğu, aslını ya zevk sevgisinden ya da yokluk korkusundan alır. Birincisi, çok şiddetli hale geldiğinde lükse, ikincisi ise hırsa dönüşüyor.

Zenginlik, insanı gurura, lükse ve aptalca bir yürek sevincine maruz bırakır.

Kurtlardan korkuyorsanız, ormandan uzak durun!

Yoksul uluslar, aç; zengin uluslar da gururluydu; açlık ile gurur da, hiçbir zaman bağdaşamazdı.

Sayılar bize, her gün 24 bin insanın açlıktan öldüğünü söylüyor.

Kaybedecek bir şeyi olmayan insandan korkulur.

Eyleme geçmiş cehaletten daha korkunç Bir şey yoktur.

Cahilliğin eyleme geçişinden daha korkunç bir şey yoktur.

Hangi ülkede hangi çocuğun kaç lokma ekmek yiyeceğine, servet sahiplerinin bir araya geldikleri kahvaltılarda ve yemeklerde karar verilir.

Kaybedecek bir şeyi olmayan insandan korkulur.

Dünyada açlık çeken tek bir çocuk bile olduğu müddetçe, her türlü servet çalıntıdır.