En cesur kişiler bile, ani şeylerden korkarlar.

Kendinizi en derin korkunuza maruz bırakın, o andan sonra, korkunun hiçbir gücü kalmaz ve özgürlüğün korkusu küçülüp kaybolur. İşte o zaman özgürsünüzdür.

Kendinizi en derin korkunuza açın, sonrasında korkunun hiç gücü kalmayacaktır.

İnsan bir korkuya kapıldığında, bu bütün düşüncelerine sirayet eder, kişiliğini zedeler, onu hayalete çevirir.

Yaşam korkusu gerçekten duyguların korkusudur.

Bir uçurumun kenarında yürürken düşme ihtimaliniz, korktuğunuz kadar artar.

Korku, korkudan kaçmak; acı, acıyla savaşmaktır, cesur olmaya çalışmak ise korkmaktır. Eğer zihin acı çekiyorsa, zihin acı olmuştur. Düşünenin kendi düşüncesinden başka bir biçimi yoktur. Kaçış yoktur.

Yalnızlık korkusu, Türk aydınının obsesyonudur.

Baskı, candan çok beyni hedef alıyor.

Bir şeye çok dikkat kesilip biraz korku veya stres duyduğumda kafamda hemen müzik çalmaya başlar. Sanki beni rahatlatacakmış gibi...

Herkes hırslı davranırken korkun. Herkes korkak davranırken hırslı olun!

Cesaret, korkmamaktır. ("Le courage, c'est de ne pas avoir peur.")

Delilik, birçok şeyi başarılı bir şekilde çok hızlı düşünmek veya bir şeyi özellikle çok düşünmektir.

Tüm korkularından sıyrıl ve büyük bir güvenle yürü!

Korku kimseyi ölümden kurtarmaz.

Korkmak utanç verici bir şey.

Bir hayaleti öldürmek bir gerçeği öldürmekten çok daha zordur.

Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.

Ülkede bu korku duvarını önce aydınım diyenlerin aşması gerek.

Değişim korkusunun ve fiziksel acının hissedildiği yer aynı. Sosyal ya da duygusal acı aynen fiziksel acı gibi gerçek ve yoğun hissediliyor.