Bir insan bilinen bir tehlikeyle yüzleşebilir. Ancak onu bilinmeyen korkutur.

Herkes hırslı davranırken korkun. Herkes korkak davranırken hırslı olun!

Cesaret, korkmamaktır. ("Le courage, c'est de ne pas avoir peur.")

Tüm korkularından sıyrıl ve büyük bir güvenle yürü!

Korku kimseyi ölümden kurtarmaz.

Korkmak utanç verici bir şey.

Neden hayat böyle trajik, neden böylesine bir uçurumun üzerindeki daracık bir kaldırım gibi. Aşağı bakıyorum; başım dönüyor; sonuna kadar nasıl yürüyeceğim, bilemiyorum.

Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.

Ülkede bu korku duvarını önce aydınım diyenlerin aşması gerek.

Krizden sonraki ilk günler ve aylarda sudan çıkmış balığa, terhis olan askere, taburcu olan hastaya ya da hapisten salıverilen mahkuma benzeyeceğiz... Hem kurtulduğumuza sevinecek hem de hep korkacağız, ya geçmemişse, ya yine olursa diye.

Ölümle burun buruna gelince, korkak insanlar bile çok kez aslan kesilirler.

Bazıları kaçmaktan korktuğu için cesur zannedilir.

Korkunun olmadığı yerde cesaret olmaz.

İnsan kendini konuşarak, başkasını yazarak yener.

Bir kere yenilin, aksi halde yenilmek korkusu sizi zayıf tutar.

En cesur kişiler bile, ani şeylerden korkarlar.

Aslında zor olduğu için cesaret edemediğimiz şeyler, biz cesaret edemediğimiz için zordur.

Cesur insan özgürdür.

Korkunun hayatını yönetmesine izin verme. Korksan bile.

Siz gereğinden fazla düşünüyorsunuz. Ama yalnızca düşünmek olmaz ki! Yola koyulursak korkularımız tümden kaybolur gider.