Hayat, boynumuza borç olan sorumluluklarımızın altın destanıdır.

Korkuyorum, bir gün biri çıkıp ''Ey insanoğlu!'' diyecek ve kimse üstüne alınmayacak.

Yalnız Allah'tan korkarım, Allah'ın dediği olur. Bu büyük alemi yaratan ve de yöneten yüce kudret, alnımıza bir yazı yazıyor diyorum ben doğarken. Doğuyor, yaşıyoruz. Ama pembe… Ama gri… Ama siyah olaylarla geçiyor bir ömür ve sonra da çaresi yok ölüyoruz. Evet. Ben bazen ölümü de özlüyorum. "Ölüm özlenir mi?" diyeceksiniz. O beni özlemeden ben yakınlık kurarım. Yeter ki Tanrı onun bile hayırlısını versin. Gecinden versin. Başkalarına çektirmeden, gına getirmeden, başka kimseleri rahatsız etmeden… Ne demiş atalarımız? "İki gün yatak, üçüncü gün toprak..."

Korku kimseyi ölümden kurtarmaz.

Ülkede bu korku duvarını önce aydınım diyenlerin aşması gerek.

Bir kişiye yapılan haksızlığı her insan yüreğinde ve bilincinde duymalıdır bütün ağırlığınca.. Bu sorumluluk bilinci kurulmamışsa, her yeni haksızlık “ kader “ gibi benimsenir bütün toplumda. Oysa, ne yoksulluk, ne de haksızlık “ kader “ değildir. Yoksulluğun ve haksızlığın nedenleri vardır. Bunları birer birer saptayıp, toplum önünde haykırmak gerekir.

Uğursuzluk başladı. Kötü bir şey olacakmış. O zamandan bilirdim ki bizim oraların tanrısı bağışlamaz. Kötü bir şey olacak.

Kişinin bir şeyler yapma veya olma kudretini fark etmesi kadar korkunç bir şey yoktur.

Benim başbakanlık yapmam bir fedakarlıktır. İşimi hiç, hem de hiç sevmiyorum. Sorumluluk gereği yapıyorum. Hep skandal peşinde koşan, hatta arlanmak bilmeyen berbat bir basın var. İtalya gibi bir ülkede hükümetin başında olmak gerçekten çok zor iş.

İnsanların çoğu özgürlüğü gerçekten istemezler; Çünkü özgürlük sorumluluk gerektirir, ve insanların çoğu da bundan korkar.

İnsanların kader dedikleri çoğu zaman sadece kendi kendilerine yaptıkları aptal oyunlar.

Görev sürem dolmadan görevden ayrılmak, bedenimdeki tüm içgüdülere tiksindirici geliyor. Ama Başkan olarak Amerika'nın çıkarlarını ön planda tutmalıyım.

Hepimizin içinde zenginliğe ya da fakirliğe sağlığa ya da hastalığa ve özgürlüğe ya da köleliğe izin veren güç yatar. Bunları kontrol eden başkası değil biziz.

Sığ insanlar şansa inanır. Güçlü insanlar ise "sebep ve sonuç" ilişkisine.

Bilim adamlarının, işin uzmanlarının sözü, bizim için dini bir emir gibidir. Uzmanları dinleyeceğiz. Bundan sonraki süreçte onları dinlemek zorundayız. Geçmişte dinlemediğimiz için başımıza felaket gelmişse bunu kaderle ifade etmeyeceğiz. Kader bu değil, kader akıllı düşünmektir, tedbir almaktır.

Hiçbir kişi, kesin olarak kendiniz geçmeniz gereken yaşamın akıntısı üzerinde bir köprü inşa edemez, hiçbir kişi ancak sen kendinle ve tek başına.

Kendimden başka hiç kimse düşüşümden sorumlu değildir. Ben, kendimin en büyük düşmanı, felaketli kaderimin nedeniyim.

Her birimiz tüm yaşam deneyimlerimizden yüzde yüz sorumluyuz.

Hiçbir şey rastgele değildir, hiçbir şey mantıksız değildir. Ve doğru ya da yanlış, yaptığımız şeyler, seçimlerimiz önemlidir.

İnsanlar bazı seçimler yapar ve bu seçimler bizim gördüğümüz dünyaya yansır.