İnsanı sessiz kalmaya zorlayan acı onu bağırmaya zorlayan acısından çok daha ağırdır.

Ne tezatlı bir şey, ne tuhaf
Ne tuhaf acıyla hiç konuşamamak.

Çok tuhaftır, fakat insanın üzülme yeteneğinin bir sınırı vardır. Belki de büyük kederler, bir taraftan insanı acıtırken, bir taraftan da duygularını uyuşturuyordu.

Sessiz kalmaya çalışmak, göğsümü acıtmaya başlamıştı.

Sessizlik insancıldır. Sessizlik insanın ayak basılmamış bölgesidir.

Sevmek insanın en büyük acısıdır.

Sessizce bir türkü söylüyoruz içimizde bir yaraya bakarak.

Zorbalık karşısında sessiz kalan herkesin içindeki insan ölmeye mahkûmdur.

Sinekler neyse yaramaz oğlanlara, biz de oyuz tanrılara. Öldürüyorlar bizi zevkleri için.

Başka birisinin başına geldiği sürece her şey eğlencelidir.

Değişim korkusunun ve fiziksel acının hissedildiği yer aynı. Sosyal ya da duygusal acı aynen fiziksel acı gibi gerçek ve yoğun hissediliyor.

Cehennem, insanın kendi ciğeri

Bazen, sırf ağlamaya yer kalmadığı için gülersiniz.

Sessiz insanlar en gürültülü zihinlere sahiptir.

İnsanda iyi olan ne varsa acı ondan doğmuştur.

Hafif acılar konuşabilir ama, derin acılar dilsizdir.

İnsan zekasının diğer canlılardan daha üstün oluşu, insanın çektiği ve çekebileceği acıların da diğer canlılardan daha fazla olması ile sonuçlanmıştır.

Aşk hayatta her yaşta insana musallat olan bir hastalıktır.

Tasanın etrafında gezgin olmuş insanlar. Kısacık molalarda tanıdılar mutluluk denen kelimeyi.

Dünyada bana hiçbir şey, tabiattan melül bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir.