Hayat dar alanda trajedi, geniş açıda komedidir.

Ben, tek bir şey olarak kalacağım, sadece tek bir şey olarak — ve o da bir palyaço. O beni herhangi politikacıdan daha yüksek bir düzleme yerleştiriyor.

Komedi, iyimserliğin eyleme dökülmesidir.

Komedi ciddi olmanın eğlenceli bir şeklinden ibarettir.

Yüksek nitelikli komedya yalnız gülmeye dayanmaz ve çoğu tragedyaya yaklaşır.

Sinek üçlüsü!

Ben ölümsüzlüğü eserlerimle elde etmek istemiyorum; ölmeyerek elde etmek istiyorum.

Müzik, zamanı sindirmek için sahip olduğumuz en iyi araçtır.

Sorunun bir zaman sorunu olmasından çok, bir akış sorunu olduğu besbellidir.

Romantizm üzerine konuşamam çünkü bende o gen hiç yok. Biz gülmeye odaklıyız.

Günün ne kadar muhteşem olduğunu görmek için akşama kadar beklemek gerekiyor.

Sonsuzluğun karşısında dağlar, bulutlar kadar geçicidir.

Mizahın amacı nedir? Mizah bizi korkunç şeylerden kurtarmaktır.

Açıktır: Geçmiş bir zamanlar gelecekti ve gelecek geçmiş olacak.

Kendinize sorun; bir yıl sonra bunun bir önemi olacak mı?

Mizah bir biçemdir. Topluma bakış açısıdır. Mizah şiir, öykü, roman olabilir: Tür değil, biçimdir. Mizacımızdan gelen bir özelliktir, bir çeşnidir. Yazı türleri beceri ister, teknik ister. Bunları sağladın mı başarı tamdır. Mizah ne ister? Mizah insanın mizacından geldiği için bilgi değildir, edinilemez. Teknik de değildir. İnsanın yaradılışında bu özellik varsa mizah başarılı olabilir.

Mizah diye bir yazı türü yoktur. Yazı türü romandır, öyküdür, köşe yazılarıdır, anılardır. Mektup bile bir yazı türüdür de, mizah bir yazı türü değildir. Tür olsaydı tekniği olurdu.

Bir tek doğru olsaydı, aynı konuda yüz tablo yapılmazdı.

Cisimleri gördüğüm gibi değil, düşündüğüm gibi boyarım.

Sanatın aslında bir şekilde yaşamımız içinde bazı anlara zoom yaptığını düşünüyorum. Zoom’ladığını ve kimi zaman da pause yaptığını. Bir şekilde o akıp giden şeyi bir an için durduruyor. Çünkü aslında sanatçının gerçekten hikâye olarak, kavram olarak çok temel bazı şeyleri var. Bin tane hikâyemiz yok.