Toplum iki büyük sınıftan oluşmuştur: İştahlarından daha fazla yiyeceği olanlar ve yiyeceklerinden daha fazla iştahı olanlar.

İnsanlar dinleriyle, başörtüleriyle değil, yoksulluklarıyla ve zenginlikleriyle aynılaşıyorlar.

Bu bağımsızlık sadece zenginler için; fakirler sinekler gibi birbirlerini öldürüyor.

Bir gün fakirler, zenginler dışında yemekten başka hiçbir şey kalmayacak.

İhtiyaç, alt sınıfların sürekli belası, üst sınıfların can sıkıntısıdır.

Zenginler, yiyeceklerine fakirler kadar değer vermezdi.

Moda, fakirin hünerinin zenginin gösteriş merakına koyduğu vergidir.

Mülkiyet kutsal bir hak değildir. Zengin bir adam fakir olduğunda bu bir talihsizliktir, ahlaki bir kötülük değildir. Fakir bir adam yoksullaştığında, sonuçlarla dolu ve topluma ve ahlaka zarar veren ahlaki bir kötülüktür.

Sarayda başka türlü düşünülür, kulübede başka türlü.

Tek bir şey var insanlığın emin olduğu Zenginin parası çok olur fakirin çocuğu..

Fakirlik ayıp değildir, zenginlik de öyle.

Zengin sınıflarının suçlarını belirsizlik kadar hiç bir şey koruyamaz.

Keşke zenginler, fakirlerden bir şeyler öğrenebilseydi.

Kalp boşaldıkça kese dolar.

Hiçbirimiz zengin değiliz. Hiçbirimiz iktidar sahibi değiliz.

Zenginler her gün yoksulların gündeliklerini kıstıkça kısarlar. Bunun için yalnız hilelere başvurmakla kalmaz,yasalar da çıkarırlar. Devletin en yaralı insanlarına karşı böyle davranmak apaçık bir adaletsizliktir diyeceksiniz ama zenginler bu canavarlığı yasalar yoluyla bir adalet kılığına bürümüşlerdir.

Bütün zenginliğin bir avuç açgözlü insanın elinde bulunduğu ve çoğunluğun sefalet içinde yaşadığı bir toplumda kimse mutlu olamaz.

Zenginlik ve özgürlük devlete başkaldırmaya, hor bakmaya götürür. Özgür ve zengin adam haksızlığa, zorbalığa kolay katlanamaz. '' '' Yoksulluk ve açlık yürekleri çökertir, ruhları körletir, insanları acı çekmeye, köle olarak yaşamaya alıştırır: Öylesine ezer ki onları, boyunduruklarını sarsmaya güçleri kalmaz.

Zenginlerin zevkleri fakirlerin gözyaşları ile satın alınır.

Yoksulların düşünmesini önleyen şey başkalarının disiplinidir, zenginleri önleyense kendilerininki.