İnsanlar kendi seçtikleri hayatın ahlakına göre yaşarlar.

Yaşamak, arzuladığım gibi ya da hiç yaşamamak: Bunu istiyorum, bunu ister en ermiş olan da.

Zamanı geldiğinde ölecek olan benim. Bırakın hayatımı istediğim gibi yaşayayım.

Eskiden istediğimizi seçerdik. Şimdi istediklerini seçtiriyorlar.

İnsan, seçmesini bilen hayvandır.

Zaman bizimdir. Onu kullanır, Öyle yürürüz.

Bir köle olarak yaşamaktansa özgürlük savaşçısı olarak ölmek daha iyidir.

Yapmak istemediğin hiçbir şeyi yapma.

İnsan, istediği an özgür olur.

Özgürlük ağır bir yüktür, ruhun yüklenmesi gereken büyük ve garip bir sorumluluk. Kolay değildir.

Emrinde olmakla köle olmak arasında sadece bir hece farkı vardır.

Başınızın içinde beyniniz var, ayakkabılarınızın içinde de ayaklarınız. Kendinizi istediğiniz yöne çevirebilirsiniz.

Felsefe, özgürlüğün insanın uğraşmak istediği şeyi seçebilmesi, kötü olan her şeyin kendi eseri olduğunu kabullenebilmesi olduğunu söyler hep.

Yaşamın her yerinde irili ufaklı döngüler vardır, birinin üstüne biner, bindiğin noktaya ama kısa ama uzun sürede geri dönersin; kötü yaşam döngü üstüne döngüdür, iyi yaşamsa en büyük döngüyü bularak ve üzerinde tek sefer dolanarak sağlanır.

Yaşa ya da öl, ama her şeyi zehirleme.

Sürekli yaşam umut demektir. Ölüm, seçme şansının yok olmasıdır.

Her zaman büyümek zorundasın,” dedim. Ama kafanın içinde büyümek zorundasın evlat. Bizim için insan türü insanlar önemli olan budur. Ve bu tür bir büyüme asla durmaz. En azından olmamalı. Büyüyebilirsin evlat; ya da ölebilirsin. Sahip olduğunuz seçim bu ve tüm hayatınız boyunca devam ediyor.

Dilediğin gibi yaşa, nasılsa öleceksin!

Özgür insan, başka türlü karar verme imkânı olan insandır.

İnsanlar gökte bir diktatöre taparken dünyada çok az özgürlük olabilir.