Açıkça görmek lazım. Her bakan göremez, görmek için bakmak lazım.

Her şeyi birden görmeye kalkarsak hiçbir şey göremeyiz.

“Ve ben ara sıra gördüm / insanın gördüğüne inandığını”

Sizin tek çılgınlığınız, kendinizi deli sanmanız.

Yalnızca gözlerinle gördüklerine inanırsan başın çok derde girer, beladan kurtulamazsın, çamura saplanırsın.

Zihnin her yanılsaması veya dolaşmasına delilik denmesi gerektiğini söylemiyorum.

Adam görünmez bir adam gördüğünde deli oluyor. On kişi onu bir tarikat olarak görüyor. On milyon insan onun saygın bir din olduğunu görüyor.

Farkettiklerin bile yetmesin, baktıkların anlamını yitirsin, hatta sen de; gör!

Deliliğin de bazen sevimli göründüğü olur.

İnsanlar ışığı görmez, ışıkla görür.

Bir şeyi görebilmek için onu anlamak gerekir.

Ne gördüğümüz, büyük ölçüde ne için baktığımıza bağlıdır.

Harika, Matematik, Delilik, Şüphe, Cesaret Delilikte dünyanın en önemli insanı olduğumu düşündüm.

Görülmesi en güç olan şey gözümüzün önünde duran şeydir.

Duyduklarımızdan çok gördüklerimizden daha az ikna oluruz.

Çıldırıyor muyum? Hayır, çılgın olan gerçeğin kendisi.

Gözler sadece zihnin algılamaya hazır olduğu şeyleri görür.

Bir seyi ANLAMAKLA bir şeyi GORMEK farklı şeylerdi.

Yalnız açığa çıkan ışığı görebiliyorsan, Yalnız söylenen sesi duyabiliyorsan, Ne görebiliyorsun, Ne duyabiliyorsun.

Ve bazen, gördüm ben, insanın, gördüğünü sandığı o şeyi...