Damla biraz daha küçük veya büyük olamayacağı gibi ben de biraz daha şöyle biraz daha böyle olamam.

Alışkanlık zincirleri çok hafif hissedilir ama kırmaya çalışınca ne kadar ağır olduğunu anlarsınız.

Alışkanlığın zincirleri kırılmayacak kadar ağırlaşana dek, hissedilmeyecek kadar hafiftir.

Eski alışkanlıkları bırakmak zordur. Bu nedenle de herşey eskisi gibi sürüp gitti.

Kimlik kazanmak, değişimin göbeğinde değişmeden kalma becerisi edinmektir.

İnsan kendi içinde kesinlikle bir bütün değildir, homojen değildir; içinde ne var ne yok karışır, bir an bir insandır bir an sonra başka bir insan.

Egolarımızdan kurtulamadığımız için alışkanlıklarımızdan vazgeçemiyoruz.

Her gün olumlamaları kullanmak, hayatımızı değiştirmek için yapabileceğimiz en kolay şeylerden biridir.

Çocukken gördüklerimizi ve hissettiklerimizi kendimizden ayırt etmek şimdiki gibi alışkanlık haline gelmemişti henüz. Sanki tümü tek bir kütle meydana getiriyor gibiyidi.

Annem bana hep derdi ki benliğini doğada ara. Mesela; bir ağaca bak, her mevsim değiştiği için büyüyor. İnsanda öyle, sen her zaman aynıysan büyüyemezsin.

İnsanlar, çocukluklarının, uluslarının ve yaşlarının hatalarını, onları çürütmek için gerekli olan gerçekleri kabul ettikten sonra hala devam ettirirler.

Her an ölüyorum ben ve hiçbir anıya sahip olmadan yeniden doğuyorum.

Giderek, her şeyden vazgeçe vazgeçe, sanki bir başkası oldum.

Düne geri dönemem, çünkü o zaman bir başkasıydım ben.

Geçmişe dönmenin bir anlamı yok. Çünkü geçmişteki ben ve şimdiki ben bambaşka iki insan.

Alışkanlık edinmek kolaydır, fakat onu üstünden atmaya kalkmak insanın derisini söker.

Gelişmenin en büyük düşmanı alışkanlıktır.

Zorluk yeni fikirlerde değil, eskilerden kaçarken yatıyor.

Aynı "insan" olabilirim, ancak asla eskiden olduğum kişi olmam.

Beni ben olduğum için istemiyorlar, çünkü ben, hala istemedikleri eski benim.