Genellikle, bilmek için bilmeyi değil, bir taraf tutmak için, bir fayda sağlamak için ve en nihayet elde edilecek bir menfaat için bilmeyi hedefleriz.

Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak.

Aktarmaya alışık kişi, incelemeden yazar, aktarır durur. Tutarlı bakış ise yöneltildiğinde, gerçeği bulup ortaya çıkarır. Bilim de bu gerçeğin evrelerini parlatıp aydınlatır tutarlı görüş için.

Faydalı ile faydasızı ayırdedebilenler, bilgi sahibi olanlardır.

İnsan gerçeği bilecek niteliğe sahiptir. Bir şey sağduyulu ile inşa edildiğinde deneyimle doğrulanmış olur.

İşe yarıyorsa, doğrudur.

Gerçek, hata yapana, karmaşaya düşenden daha yakındır.

Bilginin peşinden koşuyordum, elde ettikleri sonuçların gerçeğini ve nedenini takip etmekten asla korkmadım.

Bilim, sonuçlar bilgisi ve bir gerçeğin bir diğerine bağımlılığıdır.

Gerçek insanlık arasında ne kadar hızlı yayılırsa, onlar için o kadar iyi olacaktır.

Gerçekleri göreceksin ve gerçek seni özgür kılacak.

Ne kadar korkunç doğruyu bilmek, Elinden hiçbir şey gelmezken!

Kafan uydurma şeylerle dolu; bu nedenle orada gerçeklere yer yok.

Ne kadar yanlışı ortadan kaldırırsak doğrular için o kadar yer olacaktır.

Eğer gerçeği gerçekten bilmek istiyorsan, yaşamında bir kez olsun bütün şeyler hakkında şüphe et.

İyi ya da kötü kavramı, kazanılan zekâ ya da bilgi düzeyine göre değişir.

Hiçbir şey tek başına tamamen zararlı ya da tamamen faydalı değildir.

Kendi deneyimine dayalı olmayan her şeyi sadece bir varsayım olarak kabul et.

Persler, Asurlar, İbraniler “bilgi peşinde” koşmamışlardır, çünkü gerçeğin Tanrı olduğuna inanmışlardır.

İlerlemek varlığı biriktirmektir, gerçeği hazineye dönüştürmektir.