Sanat, taklitin bittiği yerde başlar.

Bir bütün olarak sanat ve özellikle edebiyat, artık yalnızca ideolojik bir silâhtır. Artık ülkemizde edebiyat, insanımızı geliştirmek için değil sakatlamak amacıyla kullanılan, yüceltmeye değil alçaltmaya ve tüm estetik kabiliyetlerini ortadan kaldırmaya yönelen acımasız bir silâh olmuştur; insafsız bir ideolojik ay
dgıttır. Edebiyat, artık estetik özüne çok yabancıdır; bu bir iş ise yapanı da, yaban yapmaktadır. Emperyalist dünya, bozanın mutlaka bozulduğu bir dünyadır; artık bozulmadan bozamıyorlar.

Sanattan anlamayan, sanat eserini bilmeyen, sanatkarı bilemez.

Resim konusunda amatör olarak kalmayı sürdürmeyi seçebilirim, orası benim saçmaladığım bir alan olarak kalabilir bilemiyorum.

Birtek resim boyadığım zaman kendimi canlı hissediyorum.

Resmimi hayal ediyorum, ve sonra hayalimi boyuyorum.

İyi resim, iyi edime eşittir.

Her şeye sanatsal bir şekilde bakıyorum.

Nedir bir şair? İç çekmelerini ve çığlıklarını güzel bir müziğe dönüştüren dudaklara sahip olan, fakat ruhunda gizli acılar barındıran mutsuz bir insan.

Krallar erkleri, erk koltuklarını severler. Ama bir sanatçı gibi severler. Bir musikici kemanını nasıl severse onlar da öyle severler. Ondan sesler, uyumlar çıkarmak isterler.

Bir adama birkaç dize şiir ver, sonunda kendini varolmuşların Efendisi sansın.

Güzelliği sevmek bir zevk meselesidir; onu yaratmak ise bir sanat.

Resim sessiz şairliktir; ve şairlik de bu dizelerin resmedilmesi.

Müziğin insanı götüreceği yer güzellik sevgisidir.

Sinema benim için bir düştür. Estetizmin çeşitli öğeleriyle, ayık olarak gördüğüm bir düş.

Müzik, şiir, edebiyat, resim, dans ve tiyatro en zengin zevklerimiz arasında ... Güzel sanatlar hayatın güzelliğine ölçülemez bir katkı sağlıyor ve bu yüzden onlara değer veriyoruz.

Sanat görüneni tekrarlamaz, görünür kılar.

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.

Ben başkalarını değil, kendimi kopya etmekten korkarım.

Cisimleri gördüğüm gibi değil, düşündüğüm gibi boyarım.