Uyan! Uyumak için önümüzde sonsuzluk var.

Hayat sonludur, Bilgi sonsuzdur.

Bilinç, ‘ben’imin aslı esâsıdır. O ilkin, ‘ben’imin ‘dünya’yla kesişen yöreleriyle, yânî bedenimle, bünyemle ‘ben’i tanıştırır. Sonra ‘ben’imin bittiği yerde başlayan dünyayı bana tanıtır.

Benlik kendini mekandan kurtardı, zamandan da kurtarabilirse eğer insan kendini sınırlayan canlılığın dışında başka türlü canlı kalmış olur.

İç sesler insana kendinden haberlerdir.

Dünyanın aşırı farkında olmak bilim adamı, kendinin aşırı farkında olmaksa hasta yapar.

Dışarısının tasallutundan kurtulduktan sonra iç ve dış dünya arasına fark koymadan yaşarsan bambaşka bir doygunluğa ulaşırsın.

Bebeğin içsel bir dünyadan dışsal olanına geçtiğini gösterir önemli bulgu, hem anne hem bebek rolüne soyunup kendi kendini sallamasıdır.

Uzaktan tanıdık oluyorum yakınlaştığım bu yabancıya.

Kendinizi unuttuğunuz yerden daha karanlık bir köşe yoktur içinizde.

Çocukken gördüklerimizi ve hissettiklerimizi kendimizden ayırt etmek şimdiki gibi alışkanlık haline gelmemişti henüz. Sanki tümü tek bir kütle meydana getiriyor gibiyidi.

İçimizde olanlarla aramıza mesafe koyamayız.

Dünyadaki gerçek yerim kendimin ötesinde bir yer oluvermişti ve bu yer benim içimde olsa bile, yeri tam tamına belirlenemezdi.

Yalnızca kentte değil, kendi içinde de kayboluyordu.

Bir maske taktığını fark ettiğin anda, o maske düşmeye başlamıştır zaten.

Geçmiş gibi görünen ne varsa hepsi içimde.

Ben her nesneyle nesnel olarak karşılaşır, ama ben'le karşılaşmaz.

Düne geri dönemem, çünkü o zaman bir başkasıydım ben.

İçinizde olan her şeyin dışarıda olanlardan çok daha önemli olduğunu hatırlamanız gerekir.

Gözetleyen gözetlenendir.