Yeni bir teknoloji bazen yıktıklarından daha fazlasını yaratır, yarattıklarından daha fazlasını yıkar. Ancak bu hiçbir zaman tek yönlü olmaz.

Yumurta dünyadır. Doğmak isteyen, bir dünyayı yok etmek zorundadır.

Zaman en büyük yaratan ve en kuvvetli yıpratandır...

Son kertede gördük ki, dünya değiştirilmiyor. Aksine yıkılıyor…

Bir şey yıkılırsa, çocukların öğreneceği parçalar olur.

Yeniden doğmak için, önce ölmelisin.

Ben belirli zamanlarda ölüyor ve tekrar diriliyordum.

Önyargılarımı ateşe verip küle dönene kadar yakıyordum.

Yalnızca yok etmek yetmez.

Bir sanat yapıtının yaratımı - ağaç dallarının gelişmesi- zorunlu olarak resim sanatının Özgül boyutlarına girmenin sonucunda, doğal biçimin çarpıtılmasına eşlik etmek zorundadır. Çünkü orada doğa yeniden doğar.

Her şey yıkılıyor. Duvarlar, kaleler, şatolar, yıldızlar, heykeller, hayaller, inançlar, değerler, geçmişe bağlanan her şey Her şey tuzla buz, paramparça! Merhaba yeni dünya!

Tarih yıkılıyordu, inançlar yıkılıyordu. “Biz yıkılıyorduk ve kurtulduğumuzu sanıyorduk.

Kendi alevlerinizde yanmaya hazır olmalısınız: Önce kül olmadan kendinizi nasıl yenileyebilirsiniz?

Bir ömür boyu birden fazla hayat yaşayabileceğimi öğrendim.

Her an ölüyorum ben ve hiçbir anıya sahip olmadan yeniden doğuyorum.

Zamanın mahvetmeyeceği hiçbir şey yoktur.

Önceki hayatımı sıfırla bitirmiştim. Yenisine aynı yerden başlayabilirdim. Sıfırdan!

Bir inancın sahipleri eski ilahlarının heykellerini daima şiddet ve hınçla kırarlar.

Devrim yeniden doğuş getirsin.

Kendimiz için ve insanlık için yeni bir başlangıç yapmalı yeni bir düşünce tarzı geliştirmeli ve yeni bir insan oluşturmaya çalışmalıyız.