Benim kitabımda vazgeçmek de yenilmek de yoktur... Ben kaybedenlere asla kızmam. Ama vazgeçenleri ve yenilgiyi baştan kabul edenleri siler atarım. Kaybetse de sonuna kadar mücadele edenler benim her zaman yanımda olacak ve onlar sonunda mutlaka kazanacak.

Kaybetmekten korkma; bir şeyi kazanman için bazı şeyleri kaybetmelisin. Ve unutma; Kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin.

Kaybetmekten korkma; bir şeyi kazanman için bazı şeyleri kaybetmelisin. Ve unutma; Kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin.

Kaybetmekten en çok korkanlar, zaten kaybetmiş olanlardır.

Mülkiyetin tabanında korku vardır. Korkunun kaldırıldığı bir toplumda cimri de özel mülkiyet de olmaz. Korkak mutlaka cimridir. Özel mülkiyet, biriktirilmiş cimriliktir.

Yaşamak, bir dünyaya gözleri kapamalı ve bir başka dünyaya bakmaktır; yürek istiyor. Yaşamaktan korkmak, yozlaşmak oluyor.

Takım olarak kazanın ya da tek başınıza kaybedin. (TFF Olağanüstü Genel Kurul Kongresi'nde şike olayları ile ilgili...)

İtalya kazanırsa Hırvatistan kaybedecek.

Ruhunu kaybeden dünyayı kazansa ne çıkar?

Ölmekten korkuyor musun? Yoksa ebediyen yaşamak mı istiyorsun?

Bazen kaybetmek ve doğru olanı yapmak, kazanıp yanlış şeyi yapmaktan daha iyidir.

Ölüm korkusu köleliğin başlangıcıdır.

Bir kere yenilin, aksi halde yenilmek korkusu sizi zayıf tutar.

Tavşan korktuğu için kaçmaz, kaçtığı için korkar.

Biz kaybedeceğiz, onlar kazanacak; yok öyle şey. Onlar kaybedecek, biz kazanacağız; o da adalet anlayışımıza ters.

Benim yaşımda, genellikle ölümden korkup korkmadığım sorulur ve cevabım her zaman, doğumdan korktuğunu hatırlayamıyorum.

İnsanlar bu dünyadaki yaşam trajedisine başkaca bir avunç bulamadıkları için din tanrıları yaratmıştı. Dehşet ve felaketi savuşturmak için perdenin arkasında gizlendiğini hayal ettikleri bir ‘aracı’nın beğenisini kazanmaya çalışarak, yanıltıcı kontrol duygusunu oluşturmak adına felsefe ve dinin düş ürünü tesellilerine dönmüşlerdi insanlar.

Aristoteles yanılmıştı: Felsefe bilgiye duyulan soylu bir arzunun sonucu değil, acıdan kaçınmak için duyulan korkak bir özlemin sonucuydu. Din eşiği, bu nedenle, olgun, aydın insanın aşması gereken cahillik ve korkuydu.

Toprağın üzerinde ne varsa hepsi kökten gelir; bütün korkular ölümden kaynaklanır.

Bana yalan söylemeni isterdim aslında... Çünkü insan ancak kaybetmekten çok korktuğu bir şey için yalan söyler.