Dünyada her şeyi, bir gün, acı ile kaybetmek için kazanırız.

Takım olarak kazanın ya da tek başınıza kaybedin. (TFF Olağanüstü Genel Kurul Kongresi'nde şike olayları ile ilgili...)

İtalya kazanırsa Hırvatistan kaybedecek.

Onun içi rahat etsin diye senin kalbin mi kırılacak?

Ruhunu kaybeden dünyayı kazansa ne çıkar?

Bazen kaybetmek ve doğru olanı yapmak, kazanıp yanlış şeyi yapmaktan daha iyidir.

Bir kadın için beni kaybetmek bana göre en büyük ceza.

Kadınlar sadisttir, onlara yükleyeceğimiz acılarla bizlere eziyet ederler.

Bir kişiye gerektiğinden fazla değer verirsen, ya onu kaybedersin ya da kendini mahvedersin.

Biz kaybedeceğiz, onlar kazanacak; yok öyle şey. Onlar kaybedecek, biz kazanacağız; o da adalet anlayışımıza ters.

Bana yalan söylemeni isterdim aslında... Çünkü insan ancak kaybetmekten çok korktuğu bir şey için yalan söyler.

Futbolda kazanmak ve kaybetmek arasındaki farklar çok yakındır. Bazen iyi olmaktansa şanslı olmak daha iyidir.

...beni bir gün unutacaksan bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma derdi boş yere mağaramdan çıkarma beni alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna tedirgin etme beni..."

Kendi dünyasını kazanır dünyayı kaybeden.

Aşk sonu her zaman iflasla biten fırtınalı bir alışveriştir; onurunu yitiren de iflas eden kişidir.

Aşk da tedavisi olmayan bir hastalıktır. Aşk, karşılıklı bir işkencedir.

Sevgi yalnızca istemde bulunulduğu zaman acıyı getirir.

Ayrılmak ne tuhaf... Kalan daha çok ızdırap çektiği için, giden biraz vicdan azabı duyar. Her ayrılışta galiba bir parça ölüm var, azizim...

Kaybetmeyi göze alamayan asla kazanamaz.

Yüreği uzaklıklar değil, bazende göze alamadığımız yakınlıklar acıtır.