Unutanlar, unutanlar

Neyi kaçırmış olursak olalım, hala elimizde anlatılmaz derecede değerli bir geçmişimiz var.

Artık kendimi savunacak yaşları geçtim, tehlikeye atılmayacak yaşlara geldim.

Elimizden ne geliyorsa onu yapabiliyoruz ve bununla yetinmek zorundayız. Beğenmesek de alışmamız gerekiyor. Yitirilen hiçbir şey yoktur, Sarah. Bulunamayacak hiçbir şey.

Bazı şeyleri kabul edip, isyan etmeyi bırakmamız gerekiyor.

Geçmişi düşünmeden, anı değerlendiren, geleceği de kazanır.

Kişinin yalnızlığı sevebilmesi için arkasında içine güven verebilecek hatıraları olması gerekir.

Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi! Yiten bu işte.

Bir senfoni vardı kulağımda çalınan, bitti artık hepsi...

Eğer depresyondaysanız, geçmişte yaşıyorsunuz. Eğer endişeliyseniz, gelecekte yaşıyorsunuz. Eğer kendinizle barış içindeyseniz, şu an da yaşıyorsunuz.

Geçmişe bakarken her şeye rağmen, içimde derin bir hüzün duymaktayım. Değişen dünya ile beraber kaybolan yıllarda yalnız gençliğimiz değil, sevdiğimiz hemen her şey yok olup gitti. Bu dünya bizim dünyamız bile değil artık.

Durdum, düşündüm. Senin, beni tanımadan önceki halini sevmeye karar verdim.

Hiç bir şey beklemeyene ne mutlu! Çünkü o asla hayal kırıklığına uğramayacak.

Yeni bir cennet bulamadım ve artık eskisini de bulamıyorum.

Yaşamda bir an geliyor, tanıdığın insanlar arasında ölüler canlılardan çok oluyor. Ve beyin başka yüz hatlarını, başka ifadeleri kabul etmeye yanaşmıyor: Rastladığı bütün yeni yüzlere eski izlerin damgasını vurup, her birine en uygun maskeyi buluyor.

İçimde artık çatışma yoktu. Yalnızca ağır bir sessizlik vardı.

Güzel günler geride kalmıştı.

Bugüne kadar yaşadığım hiçbir şeyden hiçbir zaman pişman olmadım.

Geçmişin iyileşmesiyle geleceğin korkusu artık yok.

Geçmiş, insanda bir bölünme yarattı. Her insanın içinde sürekli devam eden bir sivil savaş vardır. Eğer huzurlu hissetmiyorsan, bunun sebebi kişisel değildir. Hastalık toplumsaldır.