İnatçıyız.

Önemli olan insanın inançları değil, bu inançların onu nasıl biri haline getirdiğidir.

En dayanıklı şeyler kişisel özelliklerdir.

Ben, insanın iç güzelliğinin yüzüne vurduğuna inanırım.

İktidardaki insanlara yalakalık etmeyi aklınızdan geçiriyorsanız, kişiliğinizi cehenneme mahkum etmişsiniz demektir.

Yanlış bir görüşü geri almak onu savunmaktan daha çok kişilik gerektirir.

Alçakgönüllü olmak ile sessizce kendine güvenmek, kendine yeterince inanmak arasında ince bir denge var.

Mavi gözlü bir devin asaleti var kanımda, bu yüzden de ezilirsin karakterimin yanında.

Zor zamanlar gerçek karakteri ortaya çıkarır.

Birisi, Tanrı'nın bütün o parlaklığıyla var olduğunu – tam şu anda – ispatlasa bile, davranışlarımda tek bir değişiklik olmazdı.

Kendinizi Başkalarına Anlatma Çabasına Girmenize Gerek Yok... Herkes Kimliğini Cebinde, Kişiliğini Benliğinde Taşır..!

İki kişilikli miyim... Evet. Ama, ikiyüzlü değilim.

Bir insanın kazancını ödüllendiren en yüksek ödül, bunun için ne elde ettiği değil, onun için ne olduğudır.

Yetenek bir armağandır, ama karakter bir seçimdir.

Hiçbir zaman suçlanmadığım şeylerden biri de insanları umursamamamdır.

Bir insanın asaleti, onun inançlarından kesinlikle bağımsızdır.

Şimdiye kadar icat edilen en utangaç insandım, ama içimde susmayacak bir aslanım vardı.

İnsanın yazgısı kişiliğidir.

Bugün böyle, yarın öyle olmanı istemem. Neysen o ol; ama tam ol, yarım değil!

Damla biraz daha küçük veya büyük olamayacağı gibi ben de biraz daha şöyle biraz daha böyle olamam.