Budala ile bilgenin gördüğü ağaç aynı değildir.

Bir insan gördükleri kadardır.

Bizi mutlu ya da mutsuz kılan; olaylar değil, onları algılama biçimimizdir.

Kötülük onu yalnızca öyle yorumlayanın gözünde kötüdür.

İnsan daha da gelişecekse bir gün, kalbinde beş göz olacaktır, bunca kirlenen kan yüksek bir şey yaratamaz çünkü!

Her bulduğun pullukta sorunu ya da umudu toprakta arama.

Herşey biz ona nasıl bakarsak bize öyle görünür.

Gerçeklerin önemi yoktur. Önemli olan size nasıl hissettirdiğidir.

Her insan kendi görüş sahasının sınırlarını dünyanın sınırları olarak kabul eder.

Bize öyle bir güç verin ki, kendimizi başkalarının gördüğü gibi görelim.

İnançlar keçi yolu gibidir. Bir yolu sıklıkla kullandığınız vakit o yol size doğru yol gibi görünür.

Hepimiz başkalarını kendi yüreğimizde taşıdığımız biçimde görürüz.

Bir tek düşmanı olan, her yerde onunla karşılaşır.

Ölüm, hayatın bizden yüz çeviren tarafıdır.

Yürğin görüş açısından baktığında, uzakta oIan burnunun dibinde görünür.

Gökyüzü açık da olsa kapalı da insan sevmedikçe onu göremez.

Dünya bir gök kuşağı, zihin bir prizma ve varlık ise beyaz bir ışındır.

Önem verdiğimiz, kendimizden ötekilere ve ortamımıza uzanan ilişki uçları değil, her seferinde farklı bir bakış açısından -ötekilerden bize doğru, ya da ortamımızın çeperlerinden bizim yerimize doğru- uzanan ilişki uçlarının oluşturduğu konumumuzdur.

Önemli olan görünen şey değildir, insanla ilintili bir şeyin iyice görülmesidir, hem ne olursa olsun.

Görmek her zaman fark etmekten ibarettir. Gözlerimizi kendi tanıdıklarımızın üzerinde gezdirir ve neyi kabul edeceğimizi seçeriz.