Cesaretin ölçüsü ölmek değil, yaşamaktır.

Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.

Herkes ölür ama yalnızca bazıları gerçekten yaşar.

Yaşamım boyunca hiçbir şeyden korkmadım. Mücahit gibi yaşadım ve ölümü her zaman bekledim.

Yaşamım boyunca hiçbir şeyden korkmadım. Mücahit gibi yaşadım ve ölümü her zaman bekledim.

Hepimiz günün birinde öleceğiz Max. Yaşam tehlikelerle dolu; ama bu bizi yaşamaktan alıkoymamalı.

Ölüm düşman değildir; sürekli korku içinde yaşamaktır.

Acı çekmek, ölmekten daha çok cesaret ister.

Ölmekten korkmuyorum.

Bazıları vardır hemen ölür, bazıları ise yirmi yıl önce, bazıları daha doğmadan ölmüşlerdir. İşte o insanlar bu dünyanın düşkünleridir.

Mezardakilerin pişman olduklari şeyler için, dünyadakiler birbirlerini yiyorlar!

Yaşam nedir ki? Beklersin, günler geçer, ölüm gelir ve hepsi sona erer.

Vücudumun ölümden sonra gülmesi boşuna.

Bazı insanlar ölmekten o kadar korkarlar ki asla yaşamaya başlamazlar.

Ölmeye cesaret edene kadar asla yaşamaya başlayamazsın.

Yaşamakla yaşamamak arasında hiçbir fark kalmadığında özgürlüğüne kavuşur insan.

Mezardakilerin pişman olduklari şeyler için, dünyadakiler birbirlerini yiyorlar!

Cesaret, neredeyse bir çelişkidir. Ölmeye hazır olma biçimini alarak güçlü bir yaşama arzusu demektir.

Ölümden korkmak anlamsızdır, çünkü yaşadığımız sürece ölüm yoktur, ölüm geldiğinde ise artık biz yokuz.

Monotonluk ve ölüm bana bir ve aynı şey gibi geliyor.