Erkekler unutarak yaşar, kadınlarsa anılarıyla.

Derler ki, aşk da unutulurmuş her şey gibi. Hem de yaşanıp bittikten, soğuyup küllendikten sonra değil, tam da dolu dizgin devam ederken unutulurmuş aşk.

Kitap unutulmaya razıdır, fakat kadın razı olmaz..

Unutanlar, unutanlar

Arkadaşını affet; affettiğini hatırlama ve hatırlatma!...

Bir kere gerçek aşkı tattıktan sonra onu yüreğinden söküp atabilen bir kadın var mıdır?

Onun için kadının kendisi değil, çektiği yalnızlığın giderilmesi önemliydi, fotoğraflarda kolunda güzel çıkması kadının.

Yine de duymak istiyorsun ama. Bir erkeğin bir kadına söyleyeceği şeyleri. O senin kadın yanın.

Akıllı insanlar kendilerine yapılan birçok şeyi affedebilir; ama affetikleri şeyleri hiçbir zaman unutmaz.

Kadınların açtığı yarayı tedavi etmenin yolu yok gibidir.

Kadınlardan uzak dur.

Saf kişi hem affeder hem unutur, kurnaz kişi ne affeder ne unutur, bilge ise affeder ama asla unutmaz.

Bir kadına tavsiyesinin ne olduğunu sor. Söylediğinin tam tersini yap ki böylece daha akıllıca davranmış olduğundan emin olabilirsin.

Uzunca bir süredir evli olup da arada bir kocasının küçük zaaflarını çıtlatarak onu biraz olsun kendinden uzağa yerleştirmeyen tek bir kadın yoktur.

Bana hatırlama sanatını değil, unutma sanatını öğret; çünkü ben hatırlamak istemediklerimi hatırlıyorum ve unutmak istediklerimi unutamıyorum.

Bu saçmaydı. Sırf dileyerek bir şeyleri unutamazdınız.

Kadınlar sadisttir, onlara yükleyeceğimiz acılarla bizlere eziyet ederler.

Erkeğin yaşantısı akılsaldır, ama bir takım boşlukları vardır; kadınınkiyse, kendi sınırları içinde, karanlık ama doludur, tamdır. Bu doluluk ona belli bir ağırlık verir; ilişkilerinde, kadın erkeği hafif bulur: diktatörlerin, generallerin, yargıçların, memurların, yasaların, soyut ilkelerin hafifliği vardır erkekte.

Unutulan düşünceler nereye gider?

Unutulmuyor deme sakın, unutanlar var.