Darbeler yesen de yüreğine, affetmek en asil intikâm.

Darbeler yesen de yüreğine, affetmek en asil intikâm.

İnsanlar iyilikten çok yaralara karşılık verirler. Çünkü minnettarlık yüktür, intikam ise zevktir.

İnsan, doğası gereği kime zarar vermişse ondan nefret eder.

Suçluyu bulmak hiçbir yarayı hafifletmiyor.

Birini affetmek, sadece ona iyilik yapmakla ilgili değildir. Aynı zamanda, senin kendi kalbindeki bir yarayı iyileştirmenle ilgilidir.

İnsanlar başkalarına en çok korkudan ya da hınç duydukları için zarar verirler.

Unutmak işte en iyi intikam.

Zayıf olduğumuz için düşmanlarımızdan nefret eder ve ondan intikam almayı düşünürüz. Tembel olduğumuz için sakinleşir ve intikam almaktan vazgeçeriz.

Hepimiz intikamını almak istediğimiz gizli bir yara uğruna savaşıyoruz.

İnsanlar, cezalandıramadıklarını affedemezler.

Kin taşımak yanan bir kömür parçasını başkasına atmak için eline almak gibidir. Sadece kendini yakarsın.

İntikam ve cezalandırma fikri çocukça bir hayaldir. Dürüst olmak gerekirse, intikam diye bir şey yoktur. İntikam, güçsüz olduğunuzda ve güçsüz olduğunuz için gerçekleştirmek istediğiniz bir eylemdir: Güçsüzlük hissi ortadan kalktıktan hemen sonra o arzu da buharlaşır.

Unutmak işte en iyi intikam.

Çirkin insanlar genellikle doğa ile ödeşirler, çünkü doğanın kendilerine ettiği kötülüğün acısını onlar da doğaya kötülük ederek çıkarmaya çalışırlar.

Sana yapılan bir yanlışın intikamını almak, sana yapılan adaletsizliği gönül rahatlığıyla dile getirme özgürlüğünü ortadan kaldırmaktır.

Kin taşımak yanan bir kömür parçasını başkasına atmak için eline almak gibidir. Sadece kendini yakarsın.

Attığınız tokada karşılık vermeyen kişiden sakının: O hem sizi bağışlamaz hem de kendinizi bağışlamanıza olanak bırakmaz.

Güven ve irade, ne yazık, pratikten ve dıştan geliyor.

Yalnızlık korkusu, Türk aydınının obsesyonudur.