İkna etmek bir şeydir, emretmek ise başka bir şey; biri tartışmalarla kabul ettirilir, diğeri cezalarla.

Nüfuzu dayaktan daha zayıf olan bir "vali" oturduğu makama layık değildir.

Saygınlık, dilenciler üzerinde otoritesini uygulamakla değil, zengin ve mutlu insanları yönetebilmekle sağlanır.

Halkı disiplin ve barış içinde tutmak isteyen kurucularının dine dair getirdiği kuralların kabul görmesi için bunların kendilerinden değil de bir tanrıdan ya da insan üstü bir varlıktan kaynaklandığı sanısını yaymışlardır.

Memleketi bozan cehalet değil: cehaleti kutsallaştıran zorbalık mezhebi.

Her kral, bir asi ve bir zorbadır.

Tek ihtiyacım olanın bir karar vermek olduğunu öğrendiğimde, onu oylamaya sunmadım . Sadece karar verdim.

İnsanların, yönetimsiz kalırlarsa birbirlerini yiyip bitireceklerine inananlara diyoruz ki: tıpkı sürgüne giderken zavallı kullarım bensiz ne yapacaklar? Diyen o krala benziyorsunuz.

Yönetilmek istemiyoruz. Ama bununla, kimseyi yönetmek istemediğimizi de ilân etmiş olmuyor muyuz?

Başkalarını yönetmeye kalkan, önce kendine hükmedebilmeli.

Bîr lider korkuyla değil sevgiyle yönetendir.

Bu memlekete komünizm gerekiyorsa ve komünizm yararlı bir şeyse onu da biz getiririz, size ne oluyor?

Sık sık ceza vermeyiniz, ama verdiğiniz zaman ağır ceza veriniz.

Milletleri kendi arzuları hilafında kurtarmak lazımdır.

Güç ortaya çıkınca kanunlar zayıflar.

En tahammül edilmez zorbalık, küçük adamlarınkidir.

Emir vermek kadar kolay bir şey yoktur. Önemli olan, verilen emrin yerine getirilmesini sağlayabilmektir.

Devlet yalnız mahmuzlarla ve çizmelerle yönetilir.

Devlet, halkın ne babasıdır, ne hocasıdır, ne vasisidir, ne lalasıdır.

Otoritenin doğruları yalan olduğu için ülkeyi yıkıma götürüyor.