İnsan daha da gelişecekse bir gün, kalbinde beş göz olacaktır, bunca kirlenen kan yüksek bir şey yaratamaz çünkü!

Ve bazen, gördüm ben, insanın, gördüğünü sandığı o şeyi...

Zaman bazen öylesine hızlı bazen de solucan misali sürünerek geçer. Fakat insan, zamanın nasıl geçtiğini anlamadığı zamanlarda kendini iyi hisseder.

Pertev-i nurundan anun âfitâb almış gider

Açıkça görmek lazım. Her bakan göremez, görmek için bakmak lazım.

Bir insan bir insanı ya üç dakikada tanır, ya hiç dakikada.

Her şeyi birden görmeye kalkarsak hiçbir şey göremeyiz.

Bir insan gördükleri kadardır.

Bakış insanın eğilişidir.

“Ve ben ara sıra gördüm / insanın gördüğüne inandığını”

Siyah bir ışık görüyorum.

Işık her şeyden hızlı olduğunu düşünür. Ama ışık ne kadar hızlı olursa olsun karanlık her zaman ondan önce ulaşmış ve onu bekliyor olur.

Kafanda resmini çekemezsen, insanı soluk gibi içine çekmek zorunda kalırsın.

İki gözlü balık, üç gözlü yılan, dört gözlü insan, kimin kalbinde kaç göz varsa üstün olan odur; sadakat, basiret, minnet, itidal, adalet, merhamet, iyi niyet, saflık, mizah, yaratma tutkusu ve aşk insan kalbini dolu bir peteğe çeviren gözlerdir.

Gece garip bir şeydir ve olmaması gerekir, o yüzden ışıkça yeniden ve yeniden yok edilir.

Gözlediğinde insan, gözlerini gökyüzünden büyük yapar.

Dağ baba, ana tarla, gençlik at, bebek denizdir, dere hepimiz, su içimiz, ev cinselliktir.

Annesi terzi, babası berber olanları severim, insanı bir şey yaparak keserler çünkü

Bazen kendimizi çok gelişmiş bir bilgisayar, vicdanı da Allah'ın çipi olarak düşünürüm ben.

Yurdumuzun insanları çok zeki...Topraklar altında kalmış pırlanta madeni gibi.