Onlar gibi düşünmedin mi, suçlu olacaksın. Hırsıza hırsız, katile katil demeyeceksin. Ya ortak olacaksın ya göz yumacaksın her yaptıklarına. Ölmek kötü değil ki bundan. Bu ne rezil dünya?

Bir suçu tasarlamak, o suçu işlemekten farksızdır.

En korkunç cinayet doğru olanın katlidir.

Suçluyla suçsuz arasındaki fark suçlunun beyninde suça ilişkin kayıt bulunmasıdır

Suçların geleceğini iyiliklerin geçmişi yapar.

Bir insanı öldürmek, asla bir öğretiyi savunmak demek değildir: Bir insanı öldürmek demektir.

Cehaletini bile bile sürdüren, cehaletten doğan bütün suçlardan suçludur.

Cehalet kasıtlı olduğu zaman suçtur.

16 yaşındayken birini bıçaklayarak öldürdüm.

Bugün bir insan, Eski Ahit'in öğretilerini uygulamaya kalksa suçlu olur; Yeni Ahit'in öğretilerine sıkı sıkıya bağlı olursa da akıl hastası.

Ceza kaldırılabilir; ama suç insanın içinde sonsuza kadar yaşar.

Ceza kaldırılabilir; ama suç insanın içinde sonsuza kadar yaşar.

Pişmanlık alışkanlığın öldürdüğü geçici bir duygudur. İşlenilen tek bir cinayet vicdanımızı sızlatabilir. Ama cinayet çoğalınca, onlarca yüzlerce kez tekrarlanınca vicdan susar.

Bir kez suç işlendikten sonra ve özellikle de bundan mutlu olunduğunda durmak pek mümkün değildi.

Dediler ki, ya zulmü ya mazlumluğu beğen, Cinayet sizde kalsın.

Bir hükümetin bir kusuru suç olarak ilan etmesi ve onu bu şekilde cezalandırması, şeylerin doğasını tahrif etme girişimidir. Gerçeği yalan, yalanı doğru olarak ilan etmek ne kadar saçmaysa o kadar saçmadır.

Yargılayan suçludan suçlu. Kural bu mu?

Küçük suçlar her zaman büyük suçlardan önce gelir.

Dinler ne yazık ki, suça bizi yönlendiren tek teşviktir. Her şeyin mümkün olduğu o “diğer dünya” dan büyüleniyoruz.

İnsanoğlu hayvanları ezelden beri yiyor derler. Bu mantığa göre insanların birbirlerini ezelden beri öldürmelerini de önlemeyelim. Ne de olsa bu da erken dönemlerinden beri yapılmakta.