Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Soru/n felsefedir: ne yandan bakmaya başlamalı yaşama, tanrıya, düşünceye ya da herhangi bir şeye. Bakılan her şey sahtedir. Göreceli sonucun, aksam yemeğinden sonra pastayla kiraz arasında yapılacak seçimden daha önemli olduğuna inanmıyorum.

Herkes dedi, merak içinde, Ölümden sonra hayat var mı diye, Boşuna düşünürler, Sanki hayat varmış gibi ölümden önce.

Sorgulanmamış bir hayat, yaşanmaya değmez.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Eğer aklımız ermeyecekse neden anlamaya uğraşalım?

Eğer hayat bu kadar tatsız bir şeyse, ne diye onu uzatmaya bu kadar meraklısınız?

getirmesi söz konusu.

bilgi

Felsefeyi okuyun, anlayın. Felsefe okumayan toplumlar sorgulamaz, kandırılır, sefil olur, aç kalır.

Doğa saldırır insanlara. İnsanlar birbirine saldırır! Ne zavallı yaratıklarız!

Öldürmek için hiç sebep yoktur.

İnanç insana söylenmiş olan şeylerin kabul edilmesi değildir.

Tanrı'nın varlığını bile büyük bir cesaretle sorgulayın.

Aynı gökyüzünün dünyanın tüm ülkelerini kapsamasına olanak var mı.

Kedimle oynarken benim onunla eğlenmemden daha çok, onun benimle eğlenip eğlenmediğini kim bilir?

Nasıl oluyor, vakit, bir türlü geçmezken, yıllar, hayatlar geçiyor?

İçlerindeki son nefesi hissedebiliyorsun. Gözlerinin içine bakıyorsun. Bu konumdaki birisi Tanrı'dır!

Amaann, hayat boş be...

Hümanizm, insanın doğadan kopmasına dayalı katastrofik bir ilüzyona dayanan işlevsiz ve şiddet dolu bir dünya görüşüdür.