Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.

Bilinç, bilgilendiren İrade.

Bilinç, çoğul olmayan bir tekildir.

Bilinç asla aldatmaz.

Beyindeki küçük çalkalanmaları düşünce diye nitelendirmek ne tuhaf bir ayrıcalıktır.

Zihin evrenseldir.

Zihnin enerjisi, hayatın özüdür.

Kuşağımın en büyük keşfi, insanların içsel zihinsel durumlarını değiştirerek yaşamlarının dışsal yönlerini değiştirebilmeleridir.

Eleştirel bir zihin tutumu /yeti ile şüpheci bir tutum arasında çok önemli bir ayrım vardır.

Modern insan, neredeyse on binlerce yıl önce sahneye çıktığı andan itibaren, kadınlardan doğan, büyüyen ve yaşlanan, sonunda hareket etmeyi ve nefes alıp vermeyi kesen ve en sonunda da cansız kemiğe dönüşen fiziksel bir bedenden fazlası olduğuna dair bulanık bir kavrayış taşımış görünmektedir.

Hiçbir şey değişmiyor cisimlerin konumundan başka.

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Keşke fizik ve zihin arasındaki uçurum bu kadar büyük olmasaydı.

Neden mi düşünüyorum? Çoğu şeyi düşünmemek için.

Eğer istediğin olmazsa acı çekersin, eğer istemediğin bir şey olursa yine acı çekersin, hatta istediğin şey tam olarak olsa da yine acı çekersin çünkü onu kaybetme riskin vardır. Zihin böyle belalı bir şeydir. Değişimden özgür olmak ister. Hayatın koşullarından ve ölümden özgür. Fakat değişim hayatın kanunudur ve ne kadar dirensen de bu gerçeği değiştiremezsin.

Felsefe, neleri bilmediğini bilmektir.

Hiçbir düşünce kutsal değildir. Bütün düşünceler gelişir ve değişir. Eğer gelişmeyen ve değişmeyen bir düşünce varsa, çoktan bitmiş, ömrünü tüketmiştir. Sadece embesiller fikir değiştirmez.

Felsefe donup kalmayı sevmez. Paul Valéry'nin sözleri anlamlı : "Sadece istiridyelerle ahmaklar yapışıp kalırlar.'

Tarih hep aynıdır, yalnız hep farklı.

Değişim, değişmeyen tek şeydir.