Bana hatırlama sanatını değil, unutma sanatını öğret; çünkü ben hatırlamak istemediklerimi hatırlıyorum ve unutmak istediklerimi unutamıyorum.

Bu saçmaydı. Sırf dileyerek bir şeyleri unutamazdınız.

Unutulan düşünceler nereye gider?

Hafızasız baş, bekçisiz kaleye benzer.

Bilgi denen şey ne kadar da garip! İnsanın zihnine bir kez girmeyegörsün, kayalara yapışan liken misali tutunuyor, bırakmıyor.

Geçmişteki şeyleri hatırlamak, onları olduğu gibi hatırlamak anlamına gelmeyebilir.

Geçmişi düşündüğümde ben de hep hoş şeyler hatırlamıyorum.

Yaşamın amacı hatırlamaktır.

Seni unutmama fırsat verme.

Hiç kimse bıçakla kesilmiş gibi terk edemez bu dünyayı. Bir insanın tam manasıyla ölmesi için onu hatırlayan hiç kimsenin kalmaması gerekir.

Hatırlamak istediğini unutursun ve unutmak istediğini hatırlarsın.

Unutmak sana göre bir şey değil.

Günleri değil, anları hatırlarız.

Baskı, candan çok beyni hedef alıyor.

Yeni bir iş, önce insanların zihinlerine ve YÜREKLERİNE sokulur. İnsanlar o işin gerçekleşmesi için gerekli özveriyi yapmaya ancak bundan sonra hazır hale gelir.

Herkes ektiğini biçer; sonunda cennet de bir zihin halidir, cehennem de.

Hayattan ders alsaydık tarih tekerrürden ibaret olmazdı ama ne yazık ki biz hafıza kaybı yaşayan bir toplumuz.

Unutanlar, unutanlar

İçimde bir şeyleri kıpırdatacak durumları zihnim kaydediyor. Belirlenmiş bir zamanda masa başında çalışmak yöntemim değil.

Mükemmel bir insanın zihni ayna gibidir. Hiçbir şeyi kavramaz ve hiçbir şeyi ummaz. Yansıtır ama yakalamaz. Böylece mükemmel insan hayatın içinde hiçbir çaba harcamadan hareket eder.