Aşkın kaynağı sonsuzu görebilmektir.

Bizimki iki yüz yıllık bir yenilik-gericilik savaşıdır. Aydınlık'ın karanlık'a savaşıdır. İnsan aklını, hülyayı ve ortakçı felsefeyi egemen kılma savaşıdır.

Felsefe, mekanı boşluk, hedefi sonsuzluk olan, bir bilgi serüvenidir.

Ölmekten korkuyor musun? Yoksa ebediyen yaşamak mı istiyorsun?

Evrenin sınırlılığı hakkında çok önemli bir şey olmalı, sınırsız bir evrenden daha özel ne olabilir?

Zamanı yenince hep aynı anın içindeyiz.

Birçokları tabiatı severler, ancak sevgilerini tamamlamaktan korkarlar. Onda nihayete kadar gitmeğe cesaretleri yoktur. Eğer gidebilselerdi bütün tabiat varlıklarının arkasında gülümseyen sonsuzluğun yüzünü görürlerdi.

Zamana direnebilenler yalnızca zaman içinde yer almayanlardır.

Doğada her şey bir değişimdir, fakat bu değişimin arkasında sonsuzluk yatar.

Gizemin de kendi gizleri vardır, tanrılar vardır tanrılardan yüce. Her nasıl ise bizde, öyledir onlarda da. İşte budur sonsuzluk.

Doğada her şey bir değişimdir, fakat bu değişimin arkasında sonsuzluk yatar.

Eğer aşk varsa zaman ahmakça bir sözdür.

Şimdi(şu an), sonu olmayan tek şeydir.

Zaman kavramı kadar insanları şaşırtan ve onlara sonsuzluktaki kahredici çaresizliklerini derinden duyumsatan bir başka kavram daha yoktur.

Müzik fiziksel özellikleri itibariyle, sonsuzluktan ödünç alınan parçalarla, sonsuzluğu tanımladığımız ve sonra da sonsuzluğa iade ettiğimiz bir sanattır.

Bilgi, sonu gelmeyecek olan bir fetihtir.

Söz, iki sonsuz arasında bir çırpınış.

Sonsuz sadece bir konuşma biçimidir.

Marx'ta felsefe var; fakat, Marx'ı özgün bir filozof saymak, son derece büyük bir abartma oluyor. Yazdıkları, geliştirilmeye çok elverişlidir; Marx'ta en büyük revizyonu yaparak, Marx'ı iktidara götüren Lenin'dir.

İnsanın gelişmesi, Tanrı'yı içinden çıkarıp yerine aklı koymasıdır.