Samimi olanın hatası, samimiyetsizin doğrusundan dahi şirin gelir insana çoğu zaman.

Kitap yazılı söz, söz dile gelmiş düşünce, düşünce de insanın ta kendisi olduğuna göre kitap düşmanı insan düşmanı demektir.

İnsana ait düşüncelerin doğruluğu karşısında insan hayatının değeri nedir ki?

İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

İnsan öyle yaratılış ki: düşünür, taşınır, hamle yapar...

Bir defa, insanları tanıyabilmek için onları sınarsınız. İkincisi, başka insanları incelemek için çaba harcanmaz. Bütün insanlar, gerek ruh, gerek fizik açısından, birbirlerine benzerler; hepimizin beyni, dalağı, yüreği, akciğerleri aynı biçimde yapılmıştır. Manevi değerler ise herkeste aynıdır; küçük farkların önemi yoktur. Bir insanı tanımak, diğerini de tanımak anlamına gelir. İnsanlar aynı ormandaki ağaçlar gibidirler; hiçbir botanik bilgini, tek tek akkavağı incelemeye kalkmaz.

Mesleki eğitimden önce ‘insanlaşma eğitimi’ verilmeli.

İnsan, seçmesini bilen hayvandır.

İnsan beyni değirmen taşına benzer. İçine yeni bir şeyler atmazsanız, kendi kendini öğütür durur.

Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır; ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.

Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.

Aşık olamayan adem benzer yemişsiz ağaca.

Yeryüzünde insan kadar muhteşem bir şey yok; insandaysa akıl kadar muhteşem bir şey yok.

Hiçbir insan masumiyet ve dürüstlüğün değerini kaybedene kadar bilemez.

Hata yapmak insana mahsustur; tökezlemek olağandır; kendine gülebilmek olgunluktur.

İnsanın aklına ne hatıralar geliyor!

İnsan düşüncesinin tarihi, insan budalalığını ortaya koyar.

Faniler eşittir; doğum değil Erdemdir farkı yaratan (yapan)

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Vazgeçilmez insan yoktur, sevdiğin için katlandığın insanlar vardır.