Hakikat iki kişiye muhtaçtır. Biri onu dillendiren, diğeri onu anlayan.

Gerçeğin bir fatih olarak gelmesinin tek nedeni bizim onu bir konuk olarak karşılama sanatını yitirmemizdir.

Bir insanın ilk görevi gerçeğin peşinde olup onu araştırmaktır.

Dehanın ilk ve en büyük şartı gerçeği sevmektir.

Dehanın ilk ve en büyük şartı gerçeği sevmektir.

Hiçbir şey, hakikatin gözetleme mevkiinde durmakla mukayese edilemez.

Dinlemesini Bilen, Anlamayı Da Bilmeli.

Akıllı insan, kendini dinleyen ve anlayan kişilerle konuşur.

Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak.

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

İnsanlar Müslümanlıktan önce somut bir puta taparlardı, çağımızda ise hayali bir puta tapıyorlar. Belki bir gün Hak kendisini gösterirde Hak olarak ona taparlar.

Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Anladığım sözlerindeki öfkedir, sözlerin değil.

Anlamak istemeyene bir şey anlatamazsın oğlum, uğraşma!

Duymak istiyorsan, sessiz ol.

Göstergebilim, ilke olarak; yalan söylemek için kullanılabilecek her şeyi inceleyen bir disiplindir. Bir şey eğer bir yalan söylemek için kullanılabilecek bir şey değilse diğer yandan gerçeği söylemek için de kullanılabilecek bir şey değildir: Böyle bir şey aslında "söylemek" için de kullanışlı bir şey değildir.

Gerçekleri konuşmak yetenek,birbirimizi iyileştirmek zaman ister.

Sen yalan içinde yaşıyorsun, ben hakikatte iddiası, bir insanın ötekine söyleyebileceği en acımasız sözdür.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.