En pahalı alışkanlık selüloit (sinema film şeridi), her 5 yılda bir iğne yemem gerekiyor.

İnsanın seçemeyeceği tutkular var.

Ben oyunculuk yapmayı seçmedim. Beni seçti.

Herkes bu sahnede neden devam ettiğimi merak ediyor. Devam ediyorum çünkü bu sahnede hep yeni öyküler var.

Çekmeseydim delirirdim.

Ben sinemayı intihar eder gibi yaptım! Bunu beceremediğim takdirde kendi içimde de saygımı yitirecektim.

Tarihini değiştiremeyenler, talihini değiştiremezler.

Onlar evrim dediler, bu yaptıklarımız devrim dediler... Ah zekâsına kedi işeyesi nefer; her şey kader!

Kaç tabut gömülecek yeraltına ve kaç kişi gidecek habersiz uzaklara? Kaç yalan yıkacak güvenleri? Kaç satır yazılacak kader kitabına ve kaç dua edeceksin tanrına, kaç damla gözyaşı dökeceksin?

Sanırım, bu breakdance olaylarını ilk önce Jackie Chan yapmış. Ben filmlerini izliyorum da, yani bu breakdance hareketlerinin hepsi Kung Fu'da var.

Neresi olursa olsun ya da hangi şehrin sahnesi… İçeride ister 100 kişi olsun ister 3 bin kişi, psikolojim hep aynıdır.

Benim kaderim ağlamak, alnımda ağlamak yazıyor.

Ölüm eski bir olaydır, ama her insana yeni görünür.

1948 yılından bu yana işgal altındaki Filistin halkına özellikle selamlarımı gönderiyorum. Onlarla savaşımız ve kaderimiz birdir. Filistin halkı, Allah'ın izniyle Filistin topraklarında siyasi varlığına, topraklarına ve devletine sahip olacaktır.

Ve herkes bir gün gider. İnsan kendine kalır sonunda.

Dünyadaki her şeyin Allah katında belirlenmiş bir ecele kadar devam ettiğini bilmemiz, benliğimize izzet kazandırır.

Coğrafya kaderdir.

Tiyatronun seyircisine doğru tuttuğu ayna, onların düşkünlüğünü, dayanıksızlığını, eksikliğini, yetersizliğini, istenç zayıflıklarını ve aşırı güçlü tutkularını dizginleyememelerinin nelere yol açabileceğinin ifadesidir.

Yollarımız burada ayrılıyor, Artık birbirimize iki yabancıyız. Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa, Her şeyi evet her şeyi unutmalıyız. Her kaderin tesellisi bulunur, üzülme, İnsan ne kadar sevse unutabilir. Mevsimler, gelir geçer, yıllar geçer… Sen de unutursun bir gün gelir.

Gençlerin kendilerini özdeşleştirebilecekleri modellere ihtiyacı var, kader beni bir model olarak yaratmış. Hayatın bana verdiği imtiyazların ömrüm boyunca bedelini ödediğimi sanıyorum. Bir fani olarak, benim bir model olma iddiam yok. Ama kaderim de model olma mecburiyetimin olduğunu hissediyorum.