Kanunların sayısı ne kadar fazla ise yolsuzluk o kadar fazla olur.

Ülkeler kılıçla alınır, ancak adaletle korunur.

Tecrübelerim bana gösterdi ki, hukuka bağlı olmayan bir hükümet uzun müddet ayakta kalamaz. Böyle hükümetler çıplak olup, kendini gören herkese karşı gözlerini yere diken ve kimsenin yanında hürmet ve itibarı olmayan birine benzerler. Hatta böyle bir hükümet, tavanı, kapısı, avlu duvarları olmayan ve her önüne gelenin içeriye daldığı bir eve de benzetilebilir.

Sadece birkaç tane yasaları vardır, çünkü fazla yasaya ihtiyaç duymazlar. Ciltler dolusu yorumlu ve açıklamalı yasası olan diğer ülkeleri ayıplarlar; onlara göre insanları kimsenin okuyamayacağı kadar karmaşık yasalara uymaya zorlamak mantıksızdır.

Kanunların çok olduğu yerde devlet daha yozlaşır.

Bir devIetin yıkıIışıyIa birIikte yasaIarı da çoğaIır.

Toplum, halkı sulh hakimlerine ve sulh hakimleri yasaya uyduğunda iyi yönetilir.

Yasalar adalet duygusunu geliştirmemiştir, onu mahvetmiştir.

Yasa, adalet duygusunu geliştireceği yerde bozdu.

Devlet, adalet ve güvenlik için vardır. Beceremiyorsunuz!

Bütün insanların kabiliyetlerine göre bir işi olmalı, bunun aksine hareket edilmesine padişah izin vermemeli.

Ben iyilik görevinden söz etmiyorum; ihtiyaç, kanunların başında, halkın refah düzeyi de adaletin başında gelir.

Çok fazla polisin olduğu yerde özgürlük yoktur. Çok fazla askerin olduğu yerde barış yoktur. Çok fazla avukatın olduğu yerde adalet yoktur.

Adalet devletin hazinesidir.

İyi yasalar daha iyisini getirirler; kötü olanlarsa daha kötülerini.

Adalet sistemi bir devlet için gerekliliktir.

Adalet devletin amacıdır.

Özgürlük içinde doğan, adalete dayanan bir devlet, tanrısal düşüncenin yeryüzünde gerçekleşen bir damlası gibidir.

Kanunların tek koruyucusu oy çokluğuyla seçilmiş hükümetlerse, hukukun sonu gelmiş demektir.

Devleti kanunla yönetmek, doğruyu övmek ve yanlışı suçlamaktır.