Başkalarındaki en iyiyi keşfetmeye çalıştığımızda, bir şekilde kendimizdeki en iyiyi ortaya çıkarırız.

Hayatın macerası öğrenmektir.

İnsanda iyi olan ne varsa acı ondan doğmuştur.

En faziletli insan, rûhen yükselmeye çalışan en mutlu insan da yükseldiğini duyandır.

İncitilen iyi bir ruhun öfkesi daha ağırdır.

Bilginin elde edilmesi, bizi iyiye ulaştıracaktır.

Beden terbiyesi ruhu eğitmek içindir. Bedenlerin doğrulup düzelmesi ruhun doğrulup düzelmesini sağlar.

Uzayın bilinmezlerine ulaşmak, "bilgi çağında devrim yapmak" için, sadece uygar olmak yeter.

Daha iyi olmaya çalışmayan iyi olarak da kalamaz.

İnsan zihninin gelişimi hala yüksek bir maceradır, birçok yönden dünyadaki en yüksek maceradır.

Artık birazda gelenek kültürünün yanında, ruh kültürümüzü de geliştirmemiz lazım.

Ben de Alfred Nobel gibi düşünüyorum: İnsanlık, yeni keşiflerinde kötülüklerden çok iyilikler çıkaracaktır.

Yeni bir keşif için, yeni yerler değil, yeni bir bakış açısı gerekir.

İnsanoğlu bulmak ve kendini ortaya çıkarmak için insanın kendi dışına çıkması gerekir.

Hatalar yeni keşiflere açılan kapıdır.

Hayat bir açılımdır ve ne kadar uzağa gidersek o kadar çok gerçeği kavrayabiliriz.

Tarihin en büyük amacı daha iyi bir dünyadır.

Tüm erdemlerin temel özelliği, yükselme yolunda sürekli bir çaba, bizzat kendinle cenkleşme, daha büyük ve derin bir saflığa, bilgeliğe, iyilik ve sevgiye yönelik doymak bilmez bir istek.

Sevgi insanlığın taçlanan zarafeti, ruhun en kutsal hakkı, bizleri sorumluluk ve gerçekliğe bağlayan altın bağlantı, yüreğin yaşamla arasını uzlaştıran başlıca kefaret ve sonsuz iyiliğin doğru çıkan kehanetidir.

İyi olma azar azar elde edilir, ancak yine de küçük bir şey değildir.