Bir intihar olayı okuyunca, insana buz gibi ter döktüren şey, pencerenin demirlerinde asılı duran narin ceset değil, intihardan hemen önce o kalpte olup biten şeydir.

Ama mutsuzluk gerçek bir intihar nedeni olsaydı Türkiye' deki kadınların yarısı intihar ederdi...

Biz böyleyiz, bizden ne köy olur ne kasaba... Böyle gelmiş, böyle gideriz. Lanetlendik mi, beddua mı aldık nedir? Çilemizdir çekeceğiz...

Aperatifin azalması, zamanımızın en çaresiz olgularından biri olabilir.

İntiharın bir başka yolu da sessiz kalmaktır. Ülkece intihar etmekteyiz.

Titanik batarken keman çalan müzisyen gibiyiz. Hâlâ sahnedeyiz.

İnsanlığın büyük bölümü, sessiz bir çaresizlik içinde yaşar.

İnsan kendini savunmak için de intihar etmiş olabilir.

Yaşayarak intihar etmeyi seçenlere yardım edilemez... Bir stil meselesi. Ya ağzına soktuğun bir 38'lik ya da ölene kadar kendini oksijenle zehirlemek.

Yaşam belki bir urgandır, bir adamın daldan dala kendini astığı.

Ne yapsan boş, İnsanlarla başa çıkılmaz.

İnsanlar niçin intihar eder.

Modern olmak, çaresizlik içinde şunun bunun ucundan tutmaktır.

Bu ülke mutsuzluk içinde kendilerini yiyip bitiren insanlarla dolu.

Adaletin aklını kaybettiği yerde felsefe susar.

İntihar etmeyeceksek, içelim bari.

Oligarklar, bu kadar 'dindar' ve bu kadar porno-kar olmasalar, fabrikalarda bu sükuneti sağlayamazlar.

İslamizasyon tabansızlaştırma işidir. Feodalite ve tekeliyet, tabansız'dırlar.

Ya ufukları küçülüyor ya da küçük ufuklular büyüyor.

Ortaçağ'da insan, doğayı etkileyemediği ve kontrol edemediği için kendine güvenden yoksundu. Bitkisel bir yaratıktı. Tekelsi düzende ise insan, toplumu etkileyemediği ve kontrol edemediği için kendisine güven duyamıyor. İnsanı insan yapan nehrin akışını değiştirmektir; bunun için çaba ve ortak çaba gerekiyor. Ortak çaba başarıya ulaştığı ölçüde insan yükseliyor.