Eğer insanlar hiç salakça şeyler yapmasaydı, akıllıca işler yapılamazdı.

Aptallar öğretmeyi, akıllılar ise öğrenmeyi sever.

Demokrasiyi laisizmin temeli saymak, hem cehalet ve hem de aptallık oluyor. Çünkü devrimler laisizmi getiriyor, 'demokrasi', pek çok 'şeyi' ve bu arada akıl düzenini bozuyor.

Tembel bir aptal sevimli olabilir, çalışkan bir aptal ise tehlikeli ve ürkütücüdür.

Ne yazık ki akıl , aptallık kadar bulaşıcı değil.

Aptalların cenneti, akıllılar için cehennemdir.

Gerileyici ilerleme karşısında akıllılık da aptallığa dönüşür.

Şükür ki yüz tane ahmak bir araya gelse bir tane akıllı adam etmez.

İnsan talihsizlikten ve mutsuzluktan değil, akılsızlıktan korkmalıdır.

Delilik şüphesiz aptallıktan iyidir. Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur; aptallık, var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir. Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı. Aptallığın şerefli bir tarihi bile yok...

Akıllı ya da değil, hepimiz hata yaparız ve belki de akıllı hatalar en kötüsüdür, çünkü çok dikkatli bir düşünce onların içine girmiştir.

Birisinin hatası için kendini cezalandırmak aptalcadır.

Her akıllı insan hayatın güzel bir şey olduğunu, amacının da mutlu olmak olduğunu bilir,” dedi babam üç güzel kızı seyrederken. “Ama yalnızca aptallar mutlu olur. Nasıl izah edeceğiz bunu?

Zayıf bir akıl, kendine zarar verebilecek kadar güç biriktiremez. Yani aptallık sıklıkla insanların delirmesini önler.

Bir aptalın sözleri ne kadar aptalca olursa olsun kimi zaman akıllı bir adamı bile şaşırtmaya yeter.

Barış bir hayal değildir; barış bir seçenektir! Ya barışı seçer, akıllı ve meleksi olduğunu ispat edersin ya da savaşı seçer, aptal ve şeytani olduğunu kanıtlarsın!

Felsefe, insanın kendini aptallaştırmasına izin vermemek için vardır.

Herkes hata yapabilir, yalnız ahmaklar hatalarında ısrar eder.

Aptallar, akıllılardan pek az şey öğrenirler; ama akıllılar aptallardan çok şey öğrenirler.

İyi bir insan aptal da olsa iyi olmayı sürdürebilir ancak kötü bir insan beyin taşımak zorundadır.