Her taaruz ilerledikçe zayıflar.

En iyi asker çarpışmadan ziyade yürümesini bilendir.

...Bu gideceğiniz yerler sazlık ve bataklıklar içinden geçmekte ve bu yollarda ağır sıkıntılar çekilmesi apaçık gözükmektedir. Bu yol üzerinde kaç kere köprü kurmak gerektiğini kimse kestiremez. Hele bir parça yağmur yağarsa her taraf çamur deryası olacak, o zaman bütün zahire ve top arabaları, ağırlık katarları, yaya ve atlı asker yollarda dökülüp kalacak, işin sonu da bir felâket olacak. Düşman ülkesinin baş kalesi olan Varadin bir yanda dururken hayal ettiğiniz ülkeleri ele geçirmek boş bir düşüncedir. Bir kalenin çepeçevre kuşatıldığı hiçbir zaman görülmemiştir. Kaleler her zaman bir yanından topla döğülerek savaşa girişilir. Burnumuzun dibinde Varadin dururken başka yere neden gitmek gerekiyor, bunu anlayamıyorum. Bir kere Varadin’e gidelim, kuşatalım, açmak kolay gelirse ne güzel, hiç olmazsa kuşatmış olarak şerefimizle döner geliriz.

Yaa demek şu futbol sahası kadar alanı 20 filo ancak koruyor da bizim koca İstanbul'u korumaya 1.5 filo yeter diyorsunuz ha!

Akıllılar dövüşmeden kazanırlar, cahiller kazanmak için dövüşürler.

Güçlüler kendini yormadan, zayıflarsa helak olarak güç kullanır.

Kötü bir barış, savaştan daha berbattır.

Kılıcımız parladıkça düşmanın gözü ondan ayrılıp bizi göremez. Ama Allah esirgesin, bir gün paslanır da yaltırıklanmazsa düşman bizi görmek değil, bir de tepeden bakar.

Ukrayna’daki savaş, Türkiye’yle ilişkilere stratejik bir bakış açısıyla yaklaşmak gerektiğini ortaya koymuştur.

Önleyici savaşa girmek ölüm korkusuyla intihara teşebbüs etmek gibidir.

Oyun içinde oyun.

Birkaç gün içerisinde önce Hankendi ardından Askeran ve Ağdere’yi kaybedecektik. Bu şehirler kaybedildiğinde 20 bin Ermeni asker ve subayı, Azerbaycan ordusunun çemberinde kalacaktı ve Kelbecer ile Kaşatag’ın düşüşü kaçınılmaz olacaktı.

Kavga ederken silahınızı seçmek için duramazsınız.

Savaş da politika gibi, bir dirayet meselesidir.

Savunma halinde olan bir birlik yenilmeye mahkumdur; bu askerlik sanatının bir aksiyonudur.

Savaşta ahlak olmaz...

Savaşa ait kitaplar kütüphanemin en güzel eserleridir. Yorgunluğumu gidermeye çalıştığım zamanlarda okuduğum ve bana en çok zevk veren kitaplardır.

İyi bir asker, her zaman en kötü ihtimalleri düşünmelidir.

En korkulacak an zafer anıdır.

En büyük tehlike zaferin eşiğinde durur.