Ortalık öyle olsun ki, Farklı olduğumdan değil Varolduğumdan fark edileyim.

Gerçeklik için geçerli olan mutluluk için de geçerlidir: Kişi ona sahip olmaz, onun içinde olur.

Yeryüzünde her şey nasılsa doğru olan da odur.

Bir eser olarak insan iyi bir imzadır.

Yaşam çözülmesi gereken bir sorun değil ancak deneyimlenmesi gereken gerçekliktir.

Sonsuz uzayda etrafında bir düzine daha küçük kürenin döndüğü yuvarlak, ortası sıcak, üzerindeki küflü tabakanın canlı ve bilinçli varlıklar ürettiği soğuk sert bir kabukla kaplı sayısız aydınlık küre - bu ... gerçek dünya.

Fiziksel acı duymak, yaşadığımızı anlamamıza yardım eder.

Herkes sonuna kadar kendisi olmak ister.

Kendin olmak için bir kimliğe ihtiyacın yok; başkası olmak için bir kimliğe ihtiyacın var.

Gerçekten var olan bir sinek, bir ihtimal var olan bir melekten daha önemlidir.

Her şey sadece algılandığı haliyle mevcuttur.

Başka bir dünya var.  Bu da var. Ve bu onun içinde. Ama, bu bir.

Yaratıcılık varoluştaki en büyük isyandır. Eğer yaratmak istiyorsan, bütün şartlanmalardan kurtulmak zorundasın. Aksi halde yaratıcılığın kopya çekmekten başka bir işe yaramaz.

Adsızlığın, bilinmezliğin içinde yitip gitmek: bu benim tek gerceğimdi; hep de öyle kaldı.

Burada beni tehdit eden yaşamın şiddetiydi, gerçekliğin şiddetiydi. Çekip gidemez miydim? Kaçamaz mıydım? Sonuçlarını bilmiyor muydum, hayatımı ve varlığımı değerli kılan herşeyin, evet herşeyin yıkımı olacağını bilmiyor muydum?

Hiç kimse, bu dünyadan canlı çıkmıyor.

Ne olmalıydı” hiç olmadı, ama insanlar bunu yaşamaya devam ediyorlar. 'Ne olmalı' diye bir şey yok, sadece var olan var.

Yanlış olmaya hazır değilseniz, orijinal olmaya hazır değilsiniz.

Evren ne yazık ki gerçek ben ne yazık ki Borges’im

Zihin ne doğar, ne de ölür, sadece onun gizemli görüntüleri ve suretleri doğup ölürler. Her şey hayaldir, gerçeği yok eden geçici bir çizgi oyunudur.