Tecrübelerim bana gösterdi ki, hukuka bağlı olmayan bir hükümet uzun müddet ayakta kalamaz. Böyle hükümetler çıplak olup, kendini gören herkese karşı gözlerini yere diken ve kimsenin yanında hürmet ve itibarı olmayan birine benzerler. Hatta böyle bir hükümet, tavanı, kapısı, avlu duvarları olmayan ve her önüne gelenin içeriye daldığı bir eve de benzetilebilir.

Herhangi bir hükümetin veya siyasi yapının yönetimi altındaki “özgürlük” bunun özgürlükle ne ilgisi var?

Hükümet gerçekte birkaç kişi tarafından kurulur; ve bu birkaç kişi, fiilen böyle bir rıza gösterilmeden, diğerlerinin rızasını kabul eder.

Her memleketin hak ettiği bir hükümet vardır.

Eğer erkekler melek olsaydı, hiçbir hükûmet gerekli olmazdı. Melekler erkeğe hükmedecek olsaydı.

En iyi hükümet, en az yöneten hükümettir.

İyi hükümet dahil her türlü yönetim biçimine karşıyım.

Hükümet, kendisini gereksiz kılan en iyisidir.

Devleti yönetenler neme lazım demeye başladığında, o devlet çökecek demektir.

Ülkeler kılıçla alınır, ancak adaletle korunur.

Saygınlık, dilenciler üzerinde otoritesini uygulamakla değil, zengin ve mutlu insanları yönetebilmekle sağlanır.

En az yöneten devlet, en iyi devlettir.

Halk devletten korktuğunda, tiranlık vardır. Devlet halktan korktuğunda, özgürlük vardır.

Hükûmete direniş ruhu bazı durumlarda o denli kıymetlidir ki bu ruhun her daim canlı tutulmasını dilerim. Esasen bu direniş, çoğu zaman haksız nedenlerle olur ancak böyle olması, hiç olmamasından iyidir.

Devletin sonu halkın mutluluğudur.

Kanunların sayısı ne kadar fazla ise yolsuzluk o kadar fazla olur.

Devlet ne kadar yozlaşmışsa, o kadar çok kanun olur.

Kanunların çok olduğu yerde devlet daha yozlaşır.

Bir devIetin yıkıIışıyIa birIikte yasaIarı da çoğaIır.

İdeal Devlet yasalarında çok az ve basittir, çünkü bunlar kesinlikten türetilmiştir. Yolsuzlukta Devlet yasaları çoktur ve karışıktır, çünkü bunlar belirsizliklerden türetilmiştir.