Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

Mantığı kullanmayı reddeden biriyle tartışmaya girmek; bir ölüye ilaç tedavisi uygulamaya benzer.

Bilen birine öğüt vermek gereksizdir bilmeyen birine ise yetersizdir.

Cehalet asla bir argüman olamaz!

Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

Tüm gürültülü, laf kalabalığı, kafası karışmış ve kişisel tartışmaları reddediyorum.

Cahillerle tartışırken bilgeler bile cehalete kapılır.

Birbiriyle uyuşamayan düşünceler, ya çok bilmekten ya da hiçbir şey bilmemekten ileri gelir...

Cahillerle tartışmayın, çünkü ben hiç galip gelemedim.

Cahille tartışan bilgeler cehalete düşer.

Ne kadar az bilirseniz, onu o kadar şiddetle savunursunuz.

Manzarayı bilir misin hiç görmediğin yerlerdeki? Bilmeden konuşmak aptallık değil de ne ki peki?

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

Bilgisizliğin yarattığı sonuçlar yüzünden acı çekiyoruz.

Nerede olursak olalım ilim ana yurdumuzdur, bilgisizlik yabancı bir yer.

Cehâlet sorunu çözmeye, aklı ikna etmeye değil karıştırmaya, duyguları tatmin etmeye yarar.

Övgü ve sövgü, yazı-tura gibi aynı cehaletin iki farklı görünüşüdür.

En büyük kitle imha silahı nükleer bir bomba değil, cahil bırakılan bir halktır.

Ne yazık ki akıl , aptallık kadar bulaşıcı değil.

Doğrudur; kitap okumak karın doyurmuyor. Ancak karnı tok, beyni boş adamlardan çektiğimiz kadar hiç kimseden çekmedik!