Yaşamın, sonuçta tamamen seçimlerden ibaret olduğunu düşündüm.

Hayat, boynumuza borç olan sorumluluklarımızın altın destanıdır.

Yaptığım tüm iyi ve kötü seçimlerin sonucuyum. Tıpkı tüm insanlar gibi...

Her birimiz tüm yaşam deneyimlerimizden yüzde yüz sorumluyuz.

Hiçbir şey rastgele değildir, hiçbir şey mantıksız değildir. Ve doğru ya da yanlış, yaptığımız şeyler, seçimlerimiz önemlidir.

İnsanlar bazı seçimler yapar ve bu seçimler bizim gördüğümüz dünyaya yansır.

Kader hayat düşkünlerinin şikayet seslerini tıkamak için uydurulmuş bir sözdür.

Ellisine gelen herkes hak ettiğini bulacaktır.

Hayatlarımızı bazen yakaladığımız fırsatlar belirler. Bazen de kaçırdığımız.

Bu hayat, babamın benim hakkımda işlediği bir cinayettir. Ben bu konuda hiç kimse için cinayet işlemedim.

Bazı insanlar sadece deliklerin kendilerine düştüklerini bulurlar.

Hayatınızın en iyi zamanı sorunların size ait olduğunu kabullendiğiniz zaman olacaktır. Onlar için hiçbir şeyi veya hiç kimseyi suçlamayacaksınız. Ve o zaman kaderinizi kontrol edebildiğinizi fark edeceksiniz.

Hayatınızın en iyi yılları sorunların kendinizin olduğuna karar verdiğiniz yıllardır. Kendi kaderinizi kendinizin kontrol ettiğini fark edersiniz.

Kaç tabut gömülecek yeraltına ve kaç kişi gidecek habersiz uzaklara? Kaç yalan yıkacak güvenleri? Kaç satır yazılacak kader kitabına ve kaç dua edeceksin tanrına, kaç damla gözyaşı dökeceksin?

Ve herkes bir gün gider. İnsan kendine kalır sonunda.

Bu dünyaya istediğimiz gibi gelmedik, bu dünyadan istediğimiz gibi gidemeyiz.

Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül,yahut diken. Ya hayattır, yahut kefen. Nârın da hoş, nurun da hoş. Kahrın da hoş, lütfun da hoş.

Hepimiz birer mahkûm değil miydik! Geçenlerde bir piyes okumuştu. Orada bir adam sürekli hücresinin duvarına resimler çiziyordu. Hayat da tıpkı böyle bir şeydi. Boyuna duvara bir şeyler çiziyorduk.

Seçimden değil, kaderden dolayı maceracıyım.

Ne acılar bekliyor daha pusuda mutluluk umuduyla yaşayan zavallı insanları.