İnsanın hayatında neşenin yeri olduğu kadar hüznünde yeri olacaktır.

Ölüm zordur. Ama üzüntü daha da zordur.

Sular hep aktı geçti, kurudu vakti geçti, Nice han nice sultan tahtı bıraktı geçti, Dünya bir penceredir, her gelen baktı geçti...

Bütün güzel şeyler ödünçtür, beş ölü doğumun üzerine Tanrı'nın verdiği ve üç tane on yıl sonra geri aldığı Mozart ya da onun konserlerinde saraydan iki üç saatliğine alarak giydiği üzerine bol gelen üç beş parlak giysi gibi...

Dünyada hiçbir şey üzülmeye değmez.

Ağlamak gülmenin kardeşidir. Ağlamayan gülemez ki.

Akıp gider zaman, sana aldırmadan.

Ağlamak, öfke, delice nefret, doruklarda aşk, doyumsuz sevinç, kahreden keder, kısaca hayat ve nefesindir.

Dünya bir köprüdür. Üzerinden geçin ama mesken kurmayın.

Dertle anlaş, deva bul. Üzüntü kalbi sömürür.

İyi şeyler mutlaka çabuk biter.

Hayatın bana öğrettiği her şeyi, sadece üç sözcükle özetleyebilirim: her şey geçer.

Bırak her şey senin başına gelsin Güzellik ve dehşet Sadece devam et Hiçbir duygu nihai değildir.

Her şeyin bir başlangıcı ve bir sonu vardır.

Bilge insan, yaşamın bir nilüfer yaprağı üzerindeki çiy damlası olduğu konusunda beni uyardı.

Sevincin kapıları, acıların anahtarlarıyla açılır.

Zaman uçar. Ama aynı zamanda uçuyor, yeri bir daha doldurulamaz olan zaman uçmakta. Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus.

İnsan yaşamı pamuk ipliğine bağlıdır, evvelce sağlam olan her şey ani bir darbeyle bir anda yıkılıp gider.

Zaman bir su gibidir, durmaksızın akar, gider.

Güzellik dediğin geçici nimet, yıllar aktıkça küçülür gider, zaman onu yer.