Gel zamanı unutalım, yaşıyacağımız sayılı günleri düşünme!

Hayat çok kısa, mezarda yatacağımız günler ise çok uzun!

Güzellik, kısa süren bir saltanattır.

Eylül toparlandı gitti işte Ekim filanda gider bu gidişle

Gün yüzü gören her şey yok olmaya yargılıdır.

Cennetteki sonsuz yaşama ya da cehennemin kaynar yağlarında geçen ebediyete kıyasla, altmış yıl nedir ki?

Akıp gider zaman, sana aldırmadan.

Hayat kısadır. İnsan zenginliğini kullanmaya ne kadar erken başlarsa o kadar iyidir.

Elbet bir gün başı dönecek dünyanın dönmekten. Ağzının suyuna batmışlar için henüz saat erken. "Ben bir ağacım yeşermekte dallarım ya" derken, yere düşen yapraklar ayrılmakta gövdemden.

Vakit varken tomurcukları topla. Zaman hala uçup gidiyor ve bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir.

Hayatın bana öğrettiği her şeyi, sadece üç sözcükle özetleyebilirim: her şey geçer.

Sonsuzluğun karşısında dağlar, bulutlar kadar geçicidir.

Günümüze musallat olan geçicilik bilgisi, onların kokusudur.

Hayat kesinlikle bir prova değildir; hatta hiç birimizin yarın da burada olacağımıza dair bir güvence yoktur.

Bugünü, dünyadaki son gününüzmüş gibi yaşayın. Belki de öyledir!

Günümüze musallat olan geçicilik bilgisi, onların kokusudur.

Kelebek, ayları değil, anları sayar ve yeterince de vakti vardır.

Zaman uçar. Ama aynı zamanda uçuyor, yeri bir daha doldurulamaz olan zaman uçmakta. Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus.

Güzellik dediğin geçici nimet, yıllar aktıkça küçülür gider, zaman onu yer.

İnsan; geçiciliğe ve çürümeye isyan eder. Yok olduğunu hayal edemez; hem gelecekte hem geçmişte yaşar; o anda neyse değil, olageldiği ve olacağı şeydir.