Dün ve bugün teoriyi, bugün ve yarın pratiği hazırlar.

Yetenek doğuştan gelir. Marifetler ise sadece saatler ve saatlerce uğraşılıp geliştirilebilir.

Konuşan değil konuşamayan yazarsa iyi olur, dili olmadan yazısı olmak iyi bir kontrasttır, asimetrisini büyütemeyen gelişemez.

Ben sesleri yazabilirim, konuşamam.

İyi bir aşçının eski bir ayakkabıdan bile lezzetli bir yemek çıkarabileceği söylenir; benzer şekilde iyi bir yazar da en yavan konuyu ilgi çekici ve eğlendirici hale getirebilir.

Özfarkındalık pratik gerektirir.

Pratik, bütün öğretmenlerin en iyisidir.

Terbiyenin gâyesi, insanlarda bulunan kabiliyetleri geliştirmektir.

Yaşıyorsa (Necdet), memleketle ilgili kitapları basılmış bir yazar olurdu sanırım.

Yeteneklerin en fazla geliştiği zaman, insanın bütün bir dünyayı karşısına aldığı zamandır.

Bir yetenek sükunet içinde meydana gelir, karakter ise dünyanın fırtınaları içinde.

Oyuncular, seyircilerin hayal edebileceklerini ve yapabileceklerini aşma yeteneklerinden dolayı bir merak duygusu uyandırmalıdır.

Şunu açıkça söyleyeyim ki, Hido çok iyi bir NBA öğrencisi. Her şeyi çok çabuk öğrenip, kendini hızlı geliştiriyor. Önümüzdeki birkaç yıl içinde NBA'in önemli oyuncularından biri olacağına inanıyorum. Çok yetenekli bir o kadar da akıllı. Ayrıca ABD'de yaşayan Türklerle tribünlerde oluşturduğu güçlü bir lobisi var. Bu da çok önemli.

Ülkelerin gelişmesi ve kalkınmasının birinci yolu düşünmektir. Düşünmek ve hayal etmekten sonra yapılması gereken, onları gerçekleştirmek için eksiklerimizi ortaya koymak ve bunların giderilmesi için ne yapabilirizi düşünmektir.

Yazmayı sevmek, yazar olmayı hedefleyen biri için çok önemli bir meziyettir. Düzgün metin, ya doğuştan yetenek ya da ölesiye çaba gerektirir. Başka yolu yoktur.

Yetenek, sükunet içinde ortaya çıkar. Karakter ise dünyanın fırtınaları içinde.

Tanrı herkesi kör, topal kambur yapmadığı gibi, şair ve yazar da yapmıyordu.

Kendimi tarif etmek, kendime sınır çizmek olur; Yeteneğimin ise asla sınırı yoktur.

Kimi oyuncu “Ben tamamım” der ve üzerine bir şey eklemez. İnsanların almaya alışık olduğu şeyleri verir, bunun ekmeğini de yer. Kimisi de zor olanı yani yeteneğini hep bir basamak yukarı taşımayı seçer. İkinci yol emek ister. Ben zor yolu seçtim.

Roosevelt öldü, Truman geldi, Kennedy öldürüldü, Johnson çıktı, Nixon düşürüldü, Ford yükseldi. Hiçbirisinin de çıktıkları yerlere çıkacaklarını düşünemeyiz; düşündüğümüz şudur; çıkanlar, İsrael lobisinin adamlarıydılar ve zamanlarında İsrael Devleti, 1948 ve 1967 ve 1973-1974 olmak üzere, üç kez kurulmuş oldu. Teori işte görülmemiş bir pratiği ortaya çıkarabilmektir.