Hayat bilgisi kitaba sığmaz, başkalarına yedirin.

Hep böyledir. Yanlış insanlar öğretir, yalnız insan olmayı..

Öğrendiğim her şeyin bana öğretildiğini sanmayın. Bir çok şeyi kendi göbeğimi kendim keserek öğrendim. Hatta en sağlam bilgilerimin doğrudan bana öğretilenler değil, kendi içimden keşfettiklerim olduğuna inanıyorum.

Emek Veren Bir Takım Olarak, Paraya Karşı Yetenek Ve Emeğin Savaşını Verdik. Tarih Bunları da Yazar.

Tecrübe çok acımasız bir öğretmen; önce sınavı yapıyor, dersi sonra öğretiyor.

Yetenekli insanların kişisel özgünlüklerinden vazgeçmeleri, Tanrı'nın bir hizmetçiye dönüşmesine benzer.

Başarı başkalarının geçirdiği tecrübelerden yararlanmaktır.

Ustalığı kabul etmiyorum. Ustalık zanaatta olur, ama sanatta olmaz. Sanatçı bildiğini tekrar eden değil, kendini yeni baştan yaratan ve daima arayandır. Talebe olmayı tercih ederim.

Öğrenmek için dinlemek zorundasın. Geliştirmek için denemek zorundasınız.

Deney, öğretmenlerin en iyisidir; yalnız okul masrafı ağırdır.

Yaşamdaki her tek tecrübeye karşılık gelen bir sinirsel aktivite varsa, her tekrar eden tecrübeye karşılık gelen de sönen bir beyin vardır.

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.

Kitaplarla öğrendim ‘insan’ olmayı. Kişiliğimi onlara borçluyum. Kişilik, yaradılıştan ötedir. Onu edinebilirsiniz. Kitap ve sanat bu konuda bence tek kılavuzunuz.

Kendi tecrübenin avantajı büsbütün kesinliğe sahip olmandır.

İyi bir aşçının eski bir ayakkabıdan bile lezzetli bir yemek çıkarabileceği söylenir; benzer şekilde iyi bir yazar da en yavan konuyu ilgi çekici ve eğlendirici hale getirebilir.

Okumak sanatı esasları hatırlamak, ayrıntıları unutmaktır.

Hata yapmak doğal, insanlar öyle büyür. Hata yapmak üzere yaratılmışız, çünkü hataların içinde gelişme var.

Dünyayı yeniden çocuk gözüyle görmek için, otuz yıl uğraştım...

Meyvelerinden soyunan “bilgi ağacı”, gelen her yeni dönemde, daha çok meyve döker.

Tecrübe, yaptığımız hataların adıdır.