Her şey iyiydi eskiden; güler yüzlü ve dostçaydı her şey.

Dostluk sadece gölgede değil, güneş ışığı altında da değerlidir.

İnsan, dostu olmadan mutlu olamaz, ama mutsuz olmadan da dostundan emin olamaz.

Beni avutmak istiyor, ama neden bir tane dostça söz bile yazmamış?

Tıpkı gümüş yerine kâğıt para gibi, dünyada da gerçek saygı, gerçek dostluk yerine bunların yapmacık gösterileri, olabildiğince de doğal anlatıma büründürülmüş jestleri tedavüldedir. Ama öte yandan, saygıyı ve dostluğu gerçekten hak etmiş kişilerin olup olmadığı da soruya vurulabilir. Ne olursa olsun ben içten bir köpeğin kuyruk sallamasına, bu tür yüz gösteri ve jestten daha çok değer veririm.

Dost olun, arkadaş olun. Dostunuz olsun, arkadaşınız olsun. İnsan sevdikçe ve sevildikçe mutlu olur.

Eski arkadaşların en iyi tarafı, yanlarında aptallaşabilmenizdir.

Değiştiğimde değişen, başımı sallayan bir arkadaşa ihtiyacım yok; gölgem bunu çok daha iyi yapıyor.

Neden mutsuzsun? dedi. Mutsuz değil, beceriksizim dedim. Sizin gibi, mutlu olduğumu sanmayı beceremiyorum. Hepsi bu.

Cenazelerde herkes ağlar ama yüzün bir gülerken, gülüşünü bir buçuk yapacak insanlara her zaman ihtiyaç duymaz mısın?

Canım insan çekiyor: Yan çizmeyen. Dolaysız. Güzel şeylere iştahı kabarık. Hevesini, tutkusunu yitirmemiş. Dünyayı seninle yeni baştan tasarlamaya aday... Deneyime açık. Boğmayan ama isteyen... Yeni fikirlerle ayağa kalkan, mızmızlanmayan ve laçkalaşmayan... Dedikodusuz, yalansız, çekiştirmesiz, seni bütünleyen, seninle bütünlenebilen.

Dostluklar kurulsun, insanlar gülsün, barış güvercini uçsun dünyada.

Ehl-i dildir diyemem sînesi sâf olmayana/ Ehl-i dil birbirini bilmemek insâf değil.

İnsanın dostu yoktur, saadetin dostu vardır.

Bir arkadaşla konuşmak, sesli düşünmekten başka bir şey değildir.

İnsan yaşamının en büyük tatlandırıcısı dostluktur.

Mutlu olduğun sürece, pek çok arkadaşın olur.

En iyi ayna, eski bir dosttur.

Aşkta olduğu gibi dostlukta da, insan bildiği şeylerden çok bilmedikleri yüzünden mutludur.

Yeşilçam'ın meşhur Pıtpıt'ı vardı, kahveciydi. Akşama kadar çalışıp 5 lira yevmiye alırdık o zamanın parasıyla. O zaman iyi paraydı. Bu parayı bitirmek için birbirimizle yarışırdık. Akşamları da gelip Pıtpıt'ın kahvesinde yatardık ve bizi bağrına basardı. Ne kadar mutlu günlerdi o günler.