Gerçek doğru, kim için doğru? Bunu kim söyleyebilir? Hiç kimse.

Yeryüzünde her şey nasılsa doğru olan da odur.

Yeryüzünde söylenmiş her söz doğrudur.

Herşey biz ona nasıl bakarsak bize öyle görünür.

Her şey herkese nasıl görünüyorsa öyledir.

Bir hakikat, Tanrı sözü olduğu için değil, belki eşyanın hakikatine uygun olduğu için doğrudur.

Bir tek doğru olsaydı, aynı konuda yüz tablo yapılmazdı.

Bilim insanı sizin istediğinizi, beklediğinizi ve hoşunuza gidecek şeyleri söyleyen insan değildir.

İnançlarımızın çoğu yanlıştır. Ya da tüm inançlar yanlıştır, sadece bazıları diğerlerinden daha az yanlıştır.

Daima doğruyu söylerim. Ama doğrunun tamamını değil. Çünkü doğrunun tamamını kimse söyleyemez. Her şeyi söylemek imkânsızdır. Yeterince kelime yoktur. Doğruyu, gerçek olana yaklaştıran da bu imkânsızlıktır.

Bir zamanlar her kes dünyanın düz olduğuna inanıyordu ama bu dünyayı düz yapmıyor.

Önemli olan neyin doğru olduğu değildir. Önemli olan neyin doğru olarak algılandığıdır.

Her şey nereden baktığınıza bağlıdır.

Gerçeklik ancak bir şiir ışınıyla aydınlatıldığında kendini gösterir.

Varolmuş şey bulunmuş ve hiçbir zaman doğru değildir. O her zaman ve yalnızca kendisidir.

Yalan hiçbir şeyi yerinden kımıldatmaz.

Doğru olan, iki kez bile doğru şekilde söylenebilir.

Bir olay, uzay zamanın öyle bir parçasıdır ki onu bir kedinin çizgi gibi incecik göz bebeğinden postalayabilirsiniz.

Dışarısı senin için nedir? Bir sınır farzet. Hangi taraf içerisi, hangi taraf dışarısı? Senin için dışarısı, senin dışarın. Benim dışarım ise burası.

Kendinize güveniniz. Yolunuza güveniniz. Çünkü şimdi tarihimizin yolumuzun en güvenli dönemindeyiz. Bu otuz yıllık savaşta ateşin çemberinden saflaşarak geliyoruz. Saflaştık; kamyonları, fadimeleri çatlatan bir saflıktır. Bu çatlaktan fışkıran ise sadece doğruluğumuz ve savaşımızın haklılığıdır. Yoldaşlarımız, bütün çatlaklardan fışkıran gerçekler, sadece ve sadece, bizlerin, doğruluğunu kanıtlamaktadırlar.