Hayat siyah ya da beyaz değildir. Milyonlarca gri alan var, siz bulmadınız mı onları?

Neden bu kadar karamsarsın? Sen neden değilsin? çevrene bakmıyor musun hiç?

Bir insan gördükleri kadardır.

İnsan normalde gökyüzüne uzun uzun bakmaz ama soğuk algınlığından yatarken kafasını kaldırır ve orada çok bambaşka bir şey görür. Sarsılır. Oysa biz bilmeyiz ama yukarısı hep öyledir; o bulutlar, o ışık ve gölge oyunları hep vardır.

Göz, kendisinden başka herşeyi görür.

Herşey biz ona nasıl bakarsak bize öyle görünür.

Hayatımın ilk dersi; kimse sürekli açık gözlerle dünyaya tahammül edemez.

Gerçeklerin önemi yoktur. Önemli olan size nasıl hissettirdiğidir.

Keklik gibi başını kara sokmuşsun, çevreni görmüyorsun. Gerçeklerden haberin yok.

Gerçeklerin çoğu aptalcadır.

Gördüklerini görmekten korkma.

Bir rüya, gerçekliğin gücünü keşfetmemize yardımcı olur.

Benim kuşağımın en büyük keşfi, bir insanın tutumunu değiştirerek hayatını değiştirebileceğini öğrenmiş olmasıdır.

Hayatta görmek istediğimizi görürüz.

Fukaralık Ali Rıza Bey için ne güzel bir mektep olmuştu. Her şeyi hakiki rengiyle, hakiki çehresiyle görmeye başladı.

Sen, kurşunla vurulanları hiç işitmedin mi, be hemşireceğim? Bazıları, vurulduklarının fakında bile olamazlar, üç beş adım koşarlar, kaçıp kurtuluyoruz sanırlar.

Hayat, insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.

Şunu kalbinize iyi yazın: Her gün "yılın en iyi" günüdür.

Şu andaki biçimi bakımından bu dünya mümkün olan tek dünya değildir.

Kendinizi değiştirin, işiniz farklı görünecektir.